cebula - Wilkuchnia

Śledzie z suszonymi pomidorami i pieczonym czosnkiem (6 składników)

Paula | Wilkuchnia — Tue, 07 Dec 2021 17:07:42 +0000

Przepyszne śledzie z suszonymi pomidorami, pieczonym czosnkiem i ziołami prowansalskimi. Idealne na wigilijny stół.

Śledzie z suszonymi pomidorami i pieczonym czosnkiem (6 składników)

Na Boże Narodzenie królują u nas śledziki pod każdą postacią. Poza klasycznymi smakami, proponuję też spróbować tych banalnych do przygotowania śledzi z suszonymi pomidorami. Dodatkowo wzbogacone pieczonym czosnkiem i ziołami prowansalskimi, marynowane w oleju z pomidorów i occie winnym. Znikają błyskawicznie i można je przygotować z dużym wyprzedzeniem.

Wskazówki

Czosnek po upieczeniu powinien nadal mieć jasny kolor i delikatny, słodkawy smak. Nie można pominąć kroku pieczenia i zastąpić go surowym czosnkiem, bo nie uzyskamy pożądanego efektu.
Do tego przepisu można użyć śledzi w oleju ze słoiczka lub śledzi z wiaderka w solance. Ja zwykle wybieram śledzie w oleju, bo mają dużo lepsze składy. Jeśli decydujemy się na śledzie z solanki, należy wymoczyć je w wodzie lub mleku przez minimum godzinę, zmieniając wodę 2-3 razy. Przed dodaniem do zalewy należy spróbować czy poziom słoności śledzi nam odpowiada.
Można do tego przepisu użyć suszonych pomidorów z dodatkami np. kaparami czy żurawiną, jeśli takie wariacje smakowe nam odpowiadają.
Ocet winny można podmienić na spirytusowy, jabłkowy lub ryżowy.

Śledzie z suszonymi pomidorami i pieczonym czosnkiem

Drukuj przepis

Porcje: ok. 8 porcji Czas: 20 min + minimum 24 godziny marynowania

Składniki

► filety śledziowe [500 g]
► czosnek [1 główka / ok. 15 ząbków]
► pomidory suszone [ok. 150 g / pomidory z jednego słoika 300 ml + 1/2 szklanki oleju z pomidorów]
► olej rzepakowy [1/2 szklanki + 1 łyżeczka do pieczenia czosnku]
► cebula [1 mała sztuka]
► ocet winny [2 łyżki]

Dodatkowo:
► zioła prowansalskie [1 łyżeczka]
► sól [1/2 łyżeczki] – opcjonalnie

Przygotowanie

500 g filetów śledziowych odsączyć i pokroić w kawałki wielkości kęsa. Ja używam gotowych filetów marynowanych w occie i oleju. Jeśli wybieram śledzie w solonej zalewie, moczę je uprzednio minimum godzinę w wodzie lub mleku, zmieniając wodę 2-3 razy. W zależności od wysolenia śledzi, może być konieczne dłuższe moczenie. Najlepiej posmakować i upewnić się, że taki smak śledzi nam odpowiada.
Czosnek obrać i pokroić na kawałeczki (średni ząbek kroję na ok. 6 części, choć można też upiec ząbki w całości). Oprószyć szczyptą soli i polać łyżeczką oleju. Wymieszać. Wyłożyć na blaszkę z papierem do pieczenia i piec 15-20 min w 180 stopniach, do miękkości.
W dużej misce wymieszać 1/2 szklanki oleju z pomidorów, 1/2 szklanki oleju rzepakowego, 2 łyżki octu winnego, 1 łyżeczkę ziół prowansalskich. Dodać pokrojone w paseczki pomidory suszone i posiekaną w kostkę cebulę.
Na koniec dodać przestudzony, upieczony czosnek i kawałki śledzi. Wymieszać i przełożyć do słoików. Śledzie są dobre po 24 godzinach, a najlepszy smak uzyskują po 3 dniach.

Przechowywanie

Śledzie można przygotować 2 tygodnie przed świętami, wystarczy się tylko upewnić czy wszystkie dodatki są schowane pod lustrem oleju i szczelnie zamknięte w szklanym słoiku. Przechowywać w lodówce.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 8 porcji, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 181 kcal, 8 g węglowodanów, 14 g tłuszczu, 6,5 g białka

wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Dotyczące tego lub innego przepisu, zostaw je w komentarzu poniżej lub skontaktuj się ze mną na Instagramie lub Facebooku. Jeśli wrzucasz zdjęcia gotowego dania na swój instagramowy profil lub w insta stories, koniecznie oznacz mnie @wilkuchnia oraz dodaj #wilkuchnia ! Przeglądanie Waszych kulinarnych dokonań to dla mnie ogromna radość!

Artykuł Śledzie z suszonymi pomidorami i pieczonym czosnkiem (6 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Pieczony rosół – najlepsza metoda!

Paula | Wilkuchnia — Wed, 20 Jan 2021 19:13:06 +0000

Aromatyczny, bursztynowy i intensywny w smaku pieczony rosół, a raczej rosół przygotowany na bazie pieczonego mięsa i warzyw. Banalnie prosty i przepyszny!

Pieczony rosół – najlepsza metoda!

Rosół to w naszym kraju danie owiane niemal mityczną aurą. Jedni twierdzą, że jego przygotowanie to najprostsza rzecz na świecie i nie istnieje danie, które byłoby bardziej banalne. Inni zarzekają się, że czego by nie próbowali, mimo tych samych składników i tego samego przepisu, nie są w stanie odtworzyć smaku rosołu swojej mamy czy babci.

U mnie przygoda z rosołem też zaczęła się od czarnej rozpaczy i ratowania się kostkami rosołowymi. Trochę wstyd się przyznać, ale wiem, że wiele moich czytelniczek miało takie same odczucia względem tej mitycznej zupy. Nie rozumiałam jak działa rosół, więc wyniki moich kulinarnych eksperymentów bywały naprawdę różne.

Mam nadzieję, że metoda, o której porozmawiamy sobie w tym poście trafi szczególnie do osób, które mają złe rosołowe doświadczenia. Omówimy sobie wszystkie kluczowe składniki rosołu i postaram się obronić tytułowego stwierdzenia, że pieczenie mięsa i warzyw to najlepsza metoda przygotowania tej zupy. Ale najpierw…

Rosoły wymagają spełnienia trzech podstawowych warunków. Potrzebują dobrego mięsa, dobrego przyprawienia i dobrych dodatków.

_{z Kuchnia Polska. Kuchnia Rzeczypospolitej Wielu Narodów autorstwa Macieja Kuronia}

Mięso na pieczony rosół

Do przygotowania rosołu możemy użyć wielu różnych gatunków mięsa. Pierwsze, które przychodzi na myśl to oczywiście kurczak. Rosół stał się niejako synonimem rosołu z kury, choć wcale nie musi tak być. W starych książkach kucharskich znajdziemy przepisy na przeróżne rosoły, w których próżno szukać kurczaka: na cielęcinie, wieprzowinie, dziczyźnie, rybach, czasem z dodatkiem podrobów, boczku czy grzybów. To zdecydowanie zachęca do eksperymentów i mieszania różnych gatunków mięs, aby osiągnąć smak, który najbardziej nam odpowiada!

Skupmy się jednak na rosole, jaki jest dla nas najbardziej znany. Nie wyobrażam sobie tego niedzielnego przysmaku, jeśli nie zawierałby porządnej ilości kury 😃 Ale moje rosołowe upodobania zmieniły się bardzo, kiedy zaczęłam przygotowywać tę zupę z mieszanki różnych mięs. U mnie zwykle wygląda to tak:

Smak i konsystencja rosołu w dużej mierze będzie zależał od wybranych mięs. Zachęcam do eksperymentów – może niektóre kombinacje trafią w Wasze upodobania bardziej, inne zostaną wykluczone. Sama często zmieniam proporcję, wybierając kawałki mięsa, które akurat uda mi się dostać ładne i świeże.

Dlaczego warto przygotowywać rosół z mieszanki mięs?

Każdy dodatek mięsa zmienia odrobinę smak rosołu. W ten sposób można eksperymentować i dobrać proporcje idealnie pod swój smak.
Różne części różnych gatunków mięs mogą pomóc zmienić smak i konsystencję. Np. kości wołowe sprawiają, że smak rosołu jest głębszy i bardziej wytrawny. Szyjka indycza pełna kolagenu zapewni zupie bardziej aksamitną konsystencję.

Jakie części mięsa wybierać do rosołu?

Często dostaję pytania: ,,Nie lubię tłustych mięs, czy mogę zrobić rosół na piersi z kurczaka?”. I tu pojawia się zła i dobra wiadomość. Zła jest taka, że niestety pierś z kurczaka nie da nam aromatycznego, pysznego rosołu (chyba, że zdecydujemy się użyć ulepszaczy w postaci kostek czy bulionetek). Dobra wiadomość – nie musimy wcale używać tu najlepszych kawałków mięsa, które później się zmarnują. Sama istota rosołu polega na wykorzystaniu zwierzęcia w 100%, wyciągnięcia tego co najlepsze nawet z mniej popularnych kawałków. Dlatego właśnie porcje rosołowe są tak tanie. I wbrew pozorom to właśnie kości, tłustsze kawałki, szyjki, kawałki z mniejszą ilością delikatnego mięsa – wszystko to może z powodzeniem trafić do rosołu.

U nas w domu mięso rosołowe to rarytas i znika tak szybko jak sama zupa 😉 Jeśli (jakimś cudem) coś zostanie na kolejny dzień, można je poszarpać i wymieszać z fajnym sosem, wykorzystać do pasztetu, krokietów, pasty na kanapki, farszu do pierogów albo galaretek z drobiu. Dlatego, że cieszy się u nas taką popularnością, staram się wybierać kawałki z dużą ilością mięsa – ćwiarki, pałki, wołowinę z kością. Jeśli jednak nie ma u Was chętnych na mięso z rosołu, można śmiało zrobić zupę na mniej mięsnych kawałkach i nie mieć wyrzutów sumienia, że coś się zmarnuje, w końcu wykorzystujemy te mało atrakcyjne części do przygotowania czegoś pysznego.

Warzywa do rosołu

Tutaj nie będzie zaskoczenia, zwykle używam klasycznego zestawu włoszczyzny. Marchewki, pietruszka, seler, cebula i por to niezmienny zestaw, który zawsze się sprawdza. Aby wyciągnąć z warzyw maksimum smaku, dorzucam je do pieczenia razem z mięsem.

Wiem, że w różnych domach dodaje się rozmaitości do tej kultowej zupy. Widziałam rosoły z czosnkiem, surowym pomidorem, grzybami czy imbirem. Ja trzymam się klasyki robiąc polski rosół, ale przy przygotowywaniu do innych zup i dań szaleję z dodatkami. Wybór jak zawsze należy do Was 😊

Czy opalać cebulę nad ogniem?

Jednym z najpopularniejszych trików na piękny, złoty rosół jest opalanie cebuli nad żywym ogniem, np. na palniku kuchenki gazowej. Jednak pieczony rosół tego nie wymaga. Dlaczego? Podpiekając składniki (w tym cebulę) w piekarniku osiągamy ten sam efekt – karmelizację, głębszy kolor i pełniejszy, słodszy smak.

Dlaczego pieczony rosół jest taki wyjątkowy?

Podczas pieczenia mięsa i warzyw, zachodzą dwa procesy:

karmelizacja – warzywa zawierają naturalne cukry, które pod wpływem wysokiej temperatury karmelizują się, co daje głęboki kolor, wydobywa naturalną słodycz i wyzwala dodatkowe aromaty,
reakcja Maillarda – reakcja aminokwasów i cukrów, która zachodzi w niektórych produktach pod wpływem temperatury powyżej 140 °C, to właśnie ona odpowiada za brązowienie mięsa i wytwarzanie nowych związków aromatycznych.

Nie da się odtworzyć tego samego smaku i efektu tylko gotując rosół, nawet gdyby gotować go godzinami. Reakcja Maillarda, której wynikiem są nowe związki aromatyczne i bursztynowy kolor rosołu, nie zajdzie nigdy w wodzie, która osiąga maksymalną temperaturę 100°C. Pieczenie sprawia, że zupa zyska więcej umami – mięsnego, wytrawnego smaku, który dają produkty z glutaminianem sodu np. kostki rosołowe czy maggi. Można więc powiedzieć, że pieczenie jest naturalnym i darmowym wzmacniaczem smaku 😉

Zalety pieczonego rosołu

Piękny, bursztynowy kolor bez kostki rosołowej czy innych ulepszaczy.
Naturalna słodycz z warzyw i intensywny mięsny smak umami sprawiają, że w rosole tworzy nam się bogaty wachlarz smaków.
Zupy na pieczonym mięsie nie trzeba szumować, zamiast gęstej, pokaźnej szumowiny pojawia się jedynie delikatna pianka, która szybko opada na dno (można ją oczywiście zdjąć łyżką).
Samo mięso i warzywa już po gotowaniu są smaczniejsze.

Pieczony rosół

Drukuj przepis

Porcje: 6-8 porcji Czas: 30-60 min pieczenia + ok. 2 godziny gotowania

Składniki

► mięsa mieszane [w sumie ok. 2 kg]
► włoszczyzna [3-4 marchewki, 1 korzeń pietruszki, 10-15 cm kawałek pora, ćwiartka korzenia selera]
► cebula [2 sztuki]
► liście laurowe [3 sztuki]
► ziele angielskie [3 kulki]
► ziarenka pieprzu [5-6 kulek]

Dodatkowo:
► woda [ok. 3 l]
► sól [do smaku]

Przygotowanie

Wybrane mięso i włoszczyznę ułożyć na blaszce lub w naczyniu żaroodpornym, w miarę możliwości pojedynczą warstwą, aby składniki miały szansę się zarumienić. Lekko oprószyć solą.
Piec w piekarniku nagrzanym do 220 stopni (grzanie góra-dół, bez termoobiegu), przez 30-60 minut w zależności od użytego mięsa i wielkości pokrojonych warzyw, czas pieczenia może się różnić. Wyjąć z piekarnika, kiedy warzywa i mięso będą podpieczone i rumiane.
Po upieczeniu, zawartość blachy przełożyć do garnka, zalać wodą w temperaturze pokojowej i dodać przyprawy. Aby wzmocnić smak ziela angielskiego i pieprzu, można podprażyć je na suchej patelni i roztłuc w moździerzu przed dodaniem.
Gotować na małym ogniu przez 1,5-2 godziny lub dłużej, według uznania i potrzeb. Po godzinie sprawdzić smak i doprawić solą.

Przechowywanie i mrożenie

Rosół mrozi się fantastycznie i bez problemu można go zawekować. Zamrożony w pudełku lub słoiku jest dobry przez 3 miesiące. Mrożąc płyny w słoiku należy koniecznie pamiętać, aby był wypełniony maksymalnie do 3/4 wysokości, bo ciecz zwiększa objętość podczas mrożenia i naciskając na ścianki może rozsadzić szkło, jeśli nie ma drogi ujścia.

Gorący rosół można też wlać do słoika, zakręcić i odstawić do góry dnem do wystudzenia. Tak roboczo zamknięty rosół może stać w lodówce nawet do 2 tygodni.

Jeśli masz jakieś pytania…

Artykuł Pieczony rosół – najlepsza metoda! pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Świąteczna kapusta z grzybami (4 składniki)

Paula | Wilkuchnia — Wed, 09 Dec 2020 17:02:37 +0000

Świąteczna kapusta z grzybami w mojej ulubionej wersji z masłem i karmelizowaną cebulką. Doskonała do pierogów, uszek, pasztecików i krokietów.

Świąteczna kapusta z grzybami

Nie wyobrażam sobie Świąt Bożego Narodzenia bez kapusty z grzybami. To właśnie ten wspaniały farsz możemy zamknąć w pierogowym cieście lub uszkach do barszczu, zawinąć w półkruche ciasto, aby powstały pyszne paszteciki, czy upiec w formie drożdżowego kulebiaka. Choć przepis jest prosty i być może oczywisty, detale dopracowywałam z roku na rok, aby dojść do idealnej, ulubionej kombinacji. Jak zwykle to bywa z moimi ukochanymi przepisami – w prostocie siła. Farsz wzbogaciłam masełkiem i karmelizowaną cebulką, które swoją słodyczą równoważą kwaskowaty posmak kapusty i podkreślają szlachetność grzybów. Mam nadzieję, że ta kombinacja smaków skradnie także Wasze serca!

Składniki

Grzyby do świątecznej kapusty staramy się zawsze zebrać samodzielnie. To już niemal tradycja – pierwsze grzybobrania są zawsze nastawione na zapełnienie słoików, byle wystarczyło do pierogów 😃 Zwykle są to podgrzybki, prawdziwki, borowiki. Oczywiście, użyjcie swoich ulubionych gatunków!
Kupując kapustę do farszu (jeśli nie kisimy jej sami) należy kierować się składem, nie nazwą. W sieci krąży wiele mitów na temat kapusty kiszonej i kwaszonej, samo słowo ,,kwaszona” jest niesamowicie demonizowane. Mówi się, że kiszenie to naturalny proces odbywający się z udziałem bakterii kwasu mlekowego, a kwaszenie to zakwaszanie kapusty octem. Te ,,rewelacje” nie mają wiele wspólnego z rzeczywistością. Według polskiej normy prawidłowym sformułowaniem, które powinno widnieć na opakowaniu jest ,,kwaszenie”. Różnice w nazewnictwie wywodzą się także z regionalizmów, dlatego producenci używają tych dwóch terminów zamiennie. Jeśli produkt był dokwaszany octem, ocet musi pojawić się w składzie. Jeśli w składzie jest kapusta i sól to możemy mieć pewność, że uzyskana kwaśność jest wynikiem naturalnej fermentacji, bez względu na to jak została nazwana kapusta. Więcej przeczytacie w tym poście od Technolog Żywności Radzi.

Wykorzystanie

Zapewne macie swoje własne ulubione sposoby na wykorzystanie kapuścianego farszu na Boże Narodzenie. Jeśli potrzeba inspiracji, podrzucam kilka sprawdzonych propozycji:

Samą kapustę z grzybami można podać jako osobne danie z domowymi łazankami (u mnie zwykle są to łazanki wykrojone z ciasta na pierogi lub uszka– robione za jednym zamachem :))
Drobno posiekany farsz sprawdzi się świetnie do pierogów i uszek.
Takim samym farszem można wypełnić naleśnikowe, panierowane krokiety.
Farsz sprawdzi się świetnie w pasztecikach kruchych, półkruchych, francuskich i drożdżowych.
W formie ciasta drożdżowego można wypełnić nim bułeczki lub zawinąć kulebiaka.
Farsz z dodatkiem jajka i odrobiny śmietanki świetnie sprawdzi się jako wypełnienie kruchej tarty.

Co może pójść nie tak?

Grzyby nie zostały nastawione do moczenia dzień wcześniej

Ten ,,błąd” spokojnie można obejść zalewając grzyby gorącą wodą i mocząc je pod przykryciem przez minimum godzinę.

Pozbywamy się wywaru grzybowego

Nie mogę uwierzyć, że w tylu przepisach na farsz kapuściany nie wykorzystuje się wody po gotowaniu grzybów! Przecież to jest czysta esencja, dzięki której farsz ma wspaniały, głęboki smak. Obgotowanie kapusty z dodatkiem grzybowego wywaru sprawi, że cały aromat z grzybów zostanie w naszym farszu, a przygotowane pierogi, uszka czy paszteciki będą bardzo wyraziste.

Gotujemy grzyby razem z kapustą

Niestety, gotowanie grzybów i kapusty partiami – choć czasochłonne – jest bardzo zasadne. Musimy obgotować grzyby wcześniej, aby miały szansę zmięknąć. Kwaśne pH kapuścianej wody uniemożliwi grzybom dogotowanie się do pożądanej miękkości.

Świąteczna kapusta z grzybami

Drukuj przepis

Porcje: 5 porcji Czas: 1,5 godziny

Składniki

► grzyby leśne suszone [50 g /ok. 5 garści]
► kapusta kiszona [500 g / ok. 5 szklanek]
► cebula [100 g / 1 średnia sztuka]
► masło [20 g / 2 łyżki]

Dodatkowo:
► pieprz i sól do smaku
► ziele angielskie [3 kulki]
► liście laurowe [3 listki]

Przygotowanie

Grzyby leśne przepłukać porządnie pod bieącą wodą, przełożyć do małego garnka, zalać zimną wodą i zostawić do namoczenia na noc (najlepiej pod przykryciem np. pokrywką do garnka lub talerzykiem).
Na następny dzień dorzucić do grzybów 3 kulki ziela angielskiego i 3 liście laurowe, szczyptę pieprzu i gotować na wolnym ogniu (w wodzie, w której się moczyły) do miękkości (ok. 45-60 min, w zależności od tego jak duże kawałki grzybów mamy).
Wyłowić grzyby i do tej samej wody dodać 500 g odciśniętej kiszonej kapusty i dodatkowe 500 ml wody, gotować do miękkości. Zamiast obgotowywać kapustę w zwykłej wodzie, wykorzystujemy do tego aromatyczną wodę, w której wcześniej gotowały się grzyby. Dzięki temu możemy uzyskać maksymalnie jak najwięcej smaku. Zachęcam jednak, aby wyjąć gdzyby z wody przed wrzuceniem kapusty. Jeśli połączymy już ugotowane grzyby z ugotowaną osobno kapustą na samym końcu przepisu, grzyby będą bardziej delikatne i przyjemniejsze do jedzenia. Długie gotowanie grzybów w kwaśnym środowisku może sprawić, że będą twardsze i bardziej gumowe.
Cebulę pokroić w drobną kostkę i podsmażyć na łyżce masła, aż się zarumieni. Gdy nabierze koloru, dodać szczyptę soli i stopniowo dolewać po łyżce wody, aż cebula całkowicie zmięknie, będzie ciemnobrązowa i słodkawa.
Do cebuli dodać odsączoną kapustę, grzyby i łyżkę masła. Poddusić przez dodatkowe 5-10 minut, aż smaki się połączą. W razie potrzeby, jeśli kapusta podczas duszenia odparuje za bardzo i stanie się sucha, podlewać wywarem powstałym z gotowania składników. Jeśli będziemy używać kapusty jako farszu do pierogów czy uszek, polecam dodać tylko kilka łyżek, aby farsz nie wyszedł zbyt mokry. Jeśli kapusta będzie podawana jako samodzielne danie (np. z łazankami) więcej płynu dodanego do duszenia sprawi, że będzie przyjemnie soczysta. Pod koniec można wykonać zasmażkę z łyżki masła i mąki, jeśli mamy ochotę dodatkowo ją zagęścić.

Przechowywanie i mrożenie

Farsz można bez problemu zamrozić, przekładając go (koniecznie wystudzonego) do woreczka strunowego i odciskając możliwe jak najwięcej powietrza. Dobrze zabezpieczony farsz poleży w zamrażalniku ok. 3 miesiące.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 5 porcji, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 porcję (1/5 przepisu)

89 kcal, 12 g węglowodanów, 3 g tłuszczu, 3 g białka

wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Świąteczna kapusta z grzybami (4 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Domowe kimchi – wszystko, co musisz wiedzieć!

Paula | Wilkuchnia — Wed, 22 Jul 2020 19:18:43 +0000

Kimchi – magiczny składnik koreańskiej kuchni, który z łatwością przygotujesz w domu!

Domowe Kimchi

Kimchi – magiczny składnik kuchni koreańskej, który przez ostatnie lata zyskał sławę na całym świecie. Nic dziwnego, bo smak tej kiszonki jest absolutnie wyjątkowy. W najprostszych słowach można powiedzieć, że to marynowana kiszona kapusta pekińska, ale taki opis byłby jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Choć kimchi najczęściej opisuje się jako jedną z najpopularniejszych przystawek i dodatek do wielu dań, to przede wszystkim tradycyjna, kultywowana od stuleci metoda konserwowania żywności. Koreańczycy do dziś praktykują coroczne, można powiedzieć narodowe, przygotowywanie kimchi na zimę. To tradycja zwana kimjang ma tak ogromną wagę kulturową, że od 2013 r. figuruje na liście niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

W niesamowicie ciekawej książce The Kimchee Cookbook możemy wyczytać, że kimchi idealnie odzwierciedla charakterystyczną cechę kuchni koreańskiej, którą autor zmyślnie określił jako „controlled spoilage”. Bazą większości dań tej kuchni są fermentowane produkty: kimchi, sos sojowy, pasta z fermernowanej soi (doenjang) czy pasta z fermentowanej papryki (gochujang). Posmak, który możemy uzyskać dzięki połączeniu bardzo aromatycznych przypraw i fermentacji sprawia, że charakter dań jest niezwykle unikalny, jedyny w swoim rodzaju.

Większość kultur wykształciła swoje metody przechowywania żywności, które z czasem często przeradzały się w kulinarne specjalności danego regionu. Prawdopodobnie stąd bierze się porównanie do naszych kiszonek – tak ważnych dla polskiej kultury kulinarnej. Pierwsze wzmianki o kimchi pojawiły się w literaturze chińskiej już 3 tys lat temu! Co ciekawe, przed XXVIII w., zanim kapusta pekińska dotarła do Korei, jej rolę dzielnie sprawowała rzodkiew (która do dziś jest jednym z podstawowych składników kimchi).

Składniki kimchi – porozmawiajmy o produktach

Zdaję sobie sprawę, że jeśli lista składników wygląda nieznajomo, wielu czytelników od razu rezygnuje z wykonania przepisu. I nie ma co się dziwić, kto chciałby wymieniać zawartość całej szafki z przyprawami dla ukiszenia dwóch słoików kapusty? Myślę, że w przypadku kimchi pominięcie niektórych składników może niestety skończyć się kiepskim efektem, który zniechęci do dalszych eksperymentów. Jest jednak kilka produktów, które możemy podmienić lub pominąć, zapraszam zatem na subiektywny przegląd składników do kimchi, który (mam nadzieję) ułatwi komponowanie Waszego idealnego przepisu. 🤗

Warzywa

W tym wypadku wrzucam wszystkie warzywa do jednej kategorii, bo są to produkty znane i łatwo dostępne, a większość uwagi chciałabym poświęcić na produkty bardziej ,,egzotyczne” 😀Jedynym problematycznym składnikiem na liście Warzyw może być biała rzodkiew, która nie zawsze jest dostępna. Z mojego doświadczenia – bardzo często byłam w stanie kupić ją w Biedronce i Lidlu, jednak sezonowo znika z półek. W tym wypadku polecam użycie polskiej kalarepy. Ma podobny profil smakowy i – co najważniejsze – podobną konsystencję, co w kimchi jest niezwykle istotne.

Gochugaru, czyli koreańska papryczka chili w płatkach

Gochugaru to chyba jeden z najbardziej ,,kontrowersyjnych” składników kimchi. Jedni bronią jak niepodległości, inni twierdzą, że można podmienić na jakąkolwiek inną odmianę chili i też będzie w porządku. Pozwólcie, że opowiem Wam odrobnę o właściwościach tej (dość niezwykłej) papryczki, abyście sami mogli zdecydować co będzie dla Was najlepszym rozwiązaniem 😎

Koreańskie papryczki chili są w 1/3 tak ostre jak te rosnące w innych częściach świata. To ważna informacja dla osób, które doznają szoku, gdy pierwszy raz widzą w przepisie całą szklankę chili! Wyobrażacie sobie dodać szklankę proszku chili do jakiegokolwiek znanego nam dania? Brzmi abstrakcyjnie. 😁 Cały sęk w tym, że koreańskie płatki chili różnią się diametralnie od zwykłych płatków. Mniej ostrości idzie w parze ze zdwojonym nasyceniem koloru. Mają też dwuktornie więcej witaminy C i delikatnie słodki posmak. Ze względu na poziom ostrości można ich użyć w dużej ilości co sprawia, że kimchi ma bardziej bogaty, zrównoważony smak i piękny, intensywny kolor. Różnicę w kolorze można zauważyć gołym okiem:

Ponoć olejki aromatyczne zawarte w papryce szybko jełczeją w temperaturze pokojowej, więc po zakupie gochugaru wiele osób poleca przechowywać zamknięte opakowanie w zamrażalniku, aby przyprawa zachowała swoje właściwości jak najdłużej.

Sos rybny

Jeśli masz wątpliwości co do sosu rybnego w połączeniu z kapustą…. Witam w klubie! Choć na początku miałam mieszane uczucia, kupiłam buteleczkę przy okazji wycieczki po gochugaru i zdecydowałam się mimo wszystko trzymać oryginalnej receptury. Był to strzał w 10! Oczywiście kapusta nie trąci rybą (czego się odrobinkę bałam 😂), ale smak umami jaki rozwija się podczas procesu fermentacji zostaje podbity pod niebiosa!

ALE…

Od kiedy kimchi zostało entuzjastycznie wcielone do grona niepisanych hitów kuchni wegańskiej, okazało się, że można to zrobić inaczej. W oryginalnych recepturach często pojawia się nie tylko sos rybny, ale i kiszone owoce morza! Jeśli jednak zależy nam na wersji roślinnej, sos rybny można zastąpić sosem sojowym.

Mąka ze słodkiego ryżu

Aby kimchi idealnie osnuło się przyprawami, musimy przygotować aromatyczny kleik z przyprawami, który następnie wmasowujemy w kapuściane liście. Bazą kleiku jest mąka ze słodkiego ryżu (chapssalgaru). Użycie tej konkretnej mąki jest bardzo sensowne z kilku powodów. Skoro tradycja kimchi sięga tak daleko, naturalnie tradycyjne przepisy będą zawierały mąkę ryżową, jeden z bazowych składników koreańskiej kuchni. Co więcej, w Korei jest to produkt popularny i łatwo dostępny, poza kimchi wykorzystywany do wielu dań, między innymi popularnych ciasteczek ryżowych.

Czy kupowanie mąki ryżowej jest konieczne do zrobienia dobrego kimchi? W przeciwieństwie do koreańskich płatków chili, mąka ryżowa nie odpowiada za smak ani aromat, używamy jej stosunkowo niewiele i jest jedynie klejem dla reszty składników. W wykorzystanym przeze mnie przepisie, autorka zapewnia, że w roli ,,kleju” sprawdzi się także mąka pszenna, najlepiej tortowa, o niskim typie. Takiej też używałam, gdy nie mogłam dostać mąki ze słodkiego ryżu i kimchi za każdym razem wychodziło rewelacyjne.

Uwaga: produkt dostępny w Polsce jako ,,mąka ryżowa” często używana przez osoby unikające glutenu, nie jest tym samym co mąka ze słodkiego ryżu czy mąka ryżowa kleista. Podobnie jak różne gatunki ryżu mają różne właściwości np. ryż basmati różni się od ryżu do sushi. Oczywiście, możecie przetestować robienie kleiku na zwykłej mące ryżowej, ale efekt może się znacznie różnić. Polecam albo specjalną mąkę ze słodkiego ryżu, albo drobną pszenną, bo właśnie te dwa rodzaje mam przetestowane :) Jeśli chcecie wiedzieć więcej na temat tego produktu, polecam tę stronę (czyli bloga autorki oryginalnego przepisu).

Jakie akcesoria przydadzą się do przyrządzenia kimchi?

Przygotowanie jest bardzo proste, ale zawiera kilka ważnych etapów. Do przyrządzenia kimchi przydadzą się:

deska i ostry nóż szefa kuchni do siekania warzyw
blender ręczny lub malakser do zmiksowania czosnku, imbiru i cebuli
mały rondelek do przygotowania kleiku z mąki i cukru
duża miska, brytfanna lub duży garnek do mieszania kapusty z przyprawami
słoiki do przechowywania

W jakich pojemnikach kisić – szkło vs. plastik

W wielu oryginalnych źródłach znajdziecie wzmiankę o naczyniach do kiszenia. Tradycyjnie są to kamionkowe lub gliniane garnki, często pięknie zdobione, z pasującą pokrywką. Zakładam jednak, że nie każdy będzie chciał się zdecydować na zakup naczynia specjalnie do kiszenia kimchi. Spotkałam się z wieloma podzielonymi zdaniami na temat materiału do kiszenia – jedni twierdzą, że plastik jest niebezpieczny i uwalnia do kimchi toksyczne substancje, inni kiszą w plastiku przez lata i chwalą sobie takie rozwiązanie, bo pudełka są lekkie i poręczne. Osobiście przygotowuję kimchi w szklanych słoikach. To dla mnie najlepsze, najbardziej praktyczne rozwiązanie. Szkło jest całkowicie bezpieczne, nie przejdzie intensywnym aromatem kiszonki i nie zmieni koloru.

Przygotowanie kimchi krok po kroku

Ile porcji wychodzi z tego przepisu?

Podejrzewam, że takie pytanie pojawi się prędzej czy później, a niesamowicie trudno na nie odpowiedzieć. Kimchi, podobnie jak nasza kiszona kapusta, ma miliony zastosowań i ciężko tu wyliczyć porcje. W zależności od tego czy będziemy ją dodawać do dań, czy wyjadać prosto ze słoika, wystarczy na kilka tygodni do kilku miesięcy. Podałam w przepisie roboczo 2 słoiki o pojemności 1,5 l – według mnie właśnie takie naczynia warto przygotować. Nie oznacza to, że kimchi będzie wypełniało słoiki po brzegi, jak już pisałam, takiego przechowywania warto unikać dla własnej wygody.

Przechowywanie

Po wstępnym czasie kiszenia w temperaturze pokojowej, kimchi przechowywać w lodówce. U mnie jest to zwykle miejsce na drzwiach lodówki lub w szufladzie z warzywami i owocami. Chodzą legendy, że szczelnie zamknięte kimchi przechowywane w chłodzie nie ma daty przydatności, a z czasem jedynie zmienia profil smakowy. U mnie najdłużej stało ok.4-5 miesięcy i cały czas było w świetnej ,,formie”. ☺

Inspirowany przepisem na kimchi z książki Maangchi’s Real Korean Cooking

Domowe kimchi

Drukuj przepis

Porcje: porcja na 2 słoiki o pojemności 1,5 l

Składniki

► kapusta pekińska [ok. 1,5 kg/ 2 średnie sztuki]

► marchewka [ok. 100 g / 2 sztuki]

► biała rzodkiew [ok. 200 g / 1 średnia sztuka]

► mąka z ryżu lub pszenna [10 g / 1 łyżka]

► cukier [12 g / 1 łyżka]

► czosnek [10 ząbków]

► imbir [kawałek o grubości ok. 2 cm]

► cebula [1/2 małej sztuki]

► gochugaru [50-100 g / 1/2 do 1 całej szklanki]

► sos rybny [60 g / 60 ml / 1/4 szklanki]

Dodatkowo:

► sól [60 g / 3 łyżki]

► woda [250 ml / 1 szklanka]

► cebulka dymka [1 pęczek] – opcjonalnie

Przygotowanie

Solenie

2 średnie główki kapusty oczyścić z brzydkich liści, pokroić na ćwiartki i wykroić twarde części (jak na zdjęciu). Można zostawić liście w całości lub pokroić w duże kawałki lub mniejszą kostkę. Ja zwykle kroję kapustę na średniej wielkości kawałki, aby były gotowe do jedzenia.
Kapustę opłukać porządnie pod bieżącą wodą i przełożyć do miski. Zasypać 3 łyżkami soli i wymieszać dokładnie. Tak posoloną kapustę odstawić na 2 godziny. Podczas leżakowania kapusta puści wodę i straci sporo objętości. Aby wspomóc puszczanie soków i upewnić się, że będzie dobrze doprawiona, można przemieszać ją co 30 min.

Marynata i przygotowanie dodatków (w czasie leżakowania kapusty)

Marchewkę oraz rzodkiew umyć, obrać i pokroić w słupki. Osobiście kroję na trochę grubsze kawałki, bo wolę bardziej wyczuwalne, chrupiące warzywa, ale mogą to być też cieniutkie paseczki. Jeśli używamy cebulki dymki, pokroić 1 pęczek na grube talarki pod skosem.
Do rondelka wlać 1 szklankę (250 ml) wody, dodać 1 łyżkę mąki i podgrzewać na małym ogniu, cały czas mieszając, aż mikstura zgęstnieje. Gdy osiągnie konsystencję przypominającą budyń, dodać 1 łyżkę cukru i wymieszać do rozpuszczenia (ok.1-2 min). Zdjąć z palnika i przestudzić.
Do misy malaksera wrzucić 10 ząbków czosnku, 2 cm kawałek imbiru i 1/2 obranej średniej cebuli. Zmiksować na gładką pastę. Można to także zrobić ręcznym blenderem.
Połączyć przestudzony kleik z przygotowaną pastą z czosnku, cebuli i imbiru, dodać 60 g sosu rybnego i 50-100 g gochugaru. Ilość użytej papryki zależy od preferencji smakowych. Jeśli uwielbiacie ostre smaki, można dodać nawet więcej niż 100 g. Dla mnie idealna proporcja to ok. 75 g, taka ilość sprawdziła mi się w późniejszym wykorzystaniu kimchi do przeróżnych potraw i jedzenia solo. Niestety, do swojej ulubionej proporcji trzeba dojść metodą prób i błędów, warto zacząć od mniejszej ilości i stopniowo dodawać ostrości.
Gotową marynatę wymieszać z pokrojonymi w słupki warzywami. Do mieszania warzyw z marynatą polecam użyć rękawiczek. Moją ulubioną metodą jest przełożenie marynaty na samo dno dużego naczynia, w którym będę mieszać wszystko razem i wrzucenie dodatków na górę.

Płukanie i nacieranie kapusty

Po upływie dwóch godzin porządnie wypłukać kapustę z soli. Przełożyć do naczynia z marynatą i warzywami i dobrze wymieszać. Aby marynata dobrze połączyła się z kapustą najlepiej mieszać ją ręcznie, nawet największa łyżka może nie dać tu rady. 😁
Gotową kapustę przełożyć do słoików. Ugnieść ją ciano na dnie, aby między liśćmi było jak najmniej powietrza. Słoiki polecam wypełniać maksymalnie do 3/4 wysokości. Gdy rozpoczyna się proces fermentacji, kimchi bardzo intensywnie pracuje i jeśli wypełnimy słoik zbyt obficie, soki zaczną wyciekać górą, a ciśnienie będzie napierać na ścianki, co stwarza dość niebezpieczną sytuację.

Kiszenie

Kimchi pozostawić w temperaturze pokojowej w zamkniętym słoiku przez 1-2 dni. Po upływie dwóch dni proces fermentacji powinien być widoczny gołym okiem, kimchi powinno zacząć kwaskowato pachnieć, a jeśli przyciśniemy je łyżką, na powierzchni pojawią się bąble powietrza. Po tym czasie można umieścić je w lodówce, co spowolni fermentację, choć nie zatrzyma jej całkowicie. Kimchi będzie dojrzewać powoli i stopniowo zmieniać swój smak. Gotowe do jedzenia będzie po ok. 7-10 dniach, choć proces fermentacji jest uzależniony od temperatury otoczenia. Oczywiście kimchi jest jadalne już od pierwszego dnia, ale warto poczekać na najlepsze efekty smakowe.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 100 g gotowego produktu, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 100 g

30 kcal, 3,5 g węglowodanów, 0,5 g tłuszczu, 1,5 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Domowe kimchi – wszystko, co musisz wiedzieć! pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Bigos z młodej kapusty (4 składniki)

Paula | Wilkuchnia — Thu, 18 Jun 2020 11:09:55 +0000

Delikatny, pyszny i aromatyczny bigos z młodej kapusty, przepis obowiązkowy w tym sezonie! Niesamowicie prosty do wykonania, szybki i sycący, idealnie pasuje do sezonowych warzyw i młodych ziemniaków.

Bigos z młodej kapusty

Nie wyobrażam sobie lata bez bigosu z młodej kapusty. Przedstawiam Wam przepis mojej Babci, spisany specjalnie dla czytelników :) Co roku nie mogę się doczekać sezonu kapuścianego właśnie ze względu na to danie. Idealnie smakuje z młodymi ziemniaczkami i jajkiem sadzonym, trudno sobie wyobrazić lepszy czerwcowy obiad. Mam nadzieję, że ten prosty przepis skradnie Wasze serca i zagości na stałe w letnim menu ?

Dlaczego warto przygotować ten prosty bigos?

Sezon na młodą kapustę trwa krótko, warto więc korzystać z jej dobroci!
Do przygotowania wystarczy tylko 1 patelnia i 1 garnek – dzięki specyficznemu przygotowaniu nie jest konieczne wstępne obgotowywanie kapusty, które może być uciążliwe.
To przepis bardzo bazowy – można go doprawić wedle życzenia pod swój smak :)

Składniki na bigos z młodej kapusty

Młoda kapusta

Królowa sezonu, czyli młoda kapusta, warto zwrócić uwagę na jej świeżość przy zakupie. Poza opadłymi listkami i przebarwieniami warto zwrócić uwagę na kolor głąba. Kapusta zaczyna szarzeć w miejscu, w którym została odcięta od ziemi, kolor głąba świadczy o jej wieku i świeżości. Im jaśniejszy, tym świeższa kapusta.

Cebula

Do tego przepisu sprawdzi się każdy rodzaj cebuli: żółta, biała cukrowa, różowa, czerwona, szalotka. Jeśli lubimy takie połączenie, poza cebulą można dodać posiekany ząbek świeżego czosnku.

,,Wędzonka”

Tak roboczo nazywam wędzone wędliny dodawane do bigosu. To może być kiełbasa, boczek w kawałku, mięso z wędzonych żeberek etc. Dzięki dodatkowi wędzonki, bigos nabiera wspaniałego aromatu i pięknie komponuje się ze słodkawą kapustą i pomidorową nutą. Ja zwykle używam równych proporcji dobrej, wędzonej kiełbasy i wędzonego boczku.

Sok pomidorowy

Testowałam to danie już w wielu wariantach smakowych i najbardziej przypadło mi do gustu robione z sokiem pomidorowym. Z babcinych notatek wynika, że do bigosu można bez problemu użyć także passaty, a nawet… ketchupu. Przetestujcie różne proporcje i pomidorowe wariacje i wybierzcie taką, która odpowiada Wam najbardziej.

Dodawanie koperku do potraw – siekanie vs. nożyczki

Ciekawą techniką dodawania koperku do dań jest wkrajanie go bezpośrednio do potraw za pomocą nożyczek kuchennych, zamiast siekania na desce. Koperek jest bardzo delikatnym ziołem i podczas intensywnego mechanicznego ,,męczenia” bardzo szybko oddaje swój aromat. Intensywnie siekany na desce, ekspresowo puści soki i cały smak zostanie właśnie na desce do krojenia. Jeśli nigdy nie próbowaliście, polecam przetestować metodę wkrajania koperku nożyczkami – jest mało problematyczna, nie pozostawia bałaganu i dodatkowego zmywania i przyczynia się do bardziej aromatycznego dania.

Jakie akcesoria przydadzą się do przygotowania?

Do przygotowania bigosu przydadzą się:

Nóż szefa kuchni do krojenia i szatkowania
Duża patelnia do podsmażenia mięsa, cebuli i kapusty
Garnek do gotowania bigosu o pojemności ok. 4-5 l

Przechowywanie i mrożenie

Bigos przechowywać w lodówce, pod przykryciem do 3 dni. Nie polecam mrożenia – młoda kapusta jest bardzo delikatna i po rozmrożeniu zmienia niestety swoją konsystencję. Jeśli chcemy zachować bigos na dłużej, polecam zawekować go w słoikach w garnku lub w piekarniku. Jeśli chcemy wydłużyć jego życie do ok. 2 tygodni, bigos można zagotować i taki gorący przełożyć do słoika, aby następnie odwrócić nakrętką do dołu i całkowicie wystudzić. Tak roboczo zawekowany trzymać w lodówce.

Bigos z młodej kapusty

Drukuj przepis

Porcje: 6 porcji Czas: 15 min przygotowania + 30 min gotowania

Składniki

► młoda kapusta [ok. 1 kg / 1 średnia główka]
► wędzone kiełbasa lub boczek [200 g]
► cebula [100 g / 1 sztuka]
► sok pomidorowy [250 ml / 1 szklanka]

Dodatkowo:
► mąka [10 g / 1 płaska łyżka] – opcjonalnie
► sól [1 łyżeczka lub do smaku]
► koperek [1 pęczek – opcjonalnie]
► woda [500 ml / 2 szklanki]
► sok z cytryny [1-2 łyżki – opcjonalnie]

Przygotowanie

Główkę kapusty (o wadze ok. 1 kg) przekroić na ćwiartki i przepłukać dokładnie pod bieżącą wodą, aby pozbyć się wszelkich nieczystości. W razie potrzeby można wymoczyć kapustę przez 10-15 min w zimnej wodzie z chlustem octu, aby pozbyć się ewentualnych insektów, robaczków etc. – polecam ten zabieg szczególnie jeśli mamy warzywa prosto od rolnika.
200 g wędzonki (kiełbasy, boczku lub obu wariantów) oraz 1 średnią cebulę pokroić w drobną kostkę. Pokrojone mięso wrzucić na zimną patelnię i podgrzewać na małym ogniu. Dzięki temu tłuszcz zawarty w kiełbasie czy boczku powoli i stopniowo będzie się wytapiał wraz ze wzrostem temperatury. Jeśli używamy bardzo chudego mięsa np. kiełbasy z szynki czy kurczaka, można dodać na rozgrzaną patelnię 1 łyżkę tłuszczu do smażenia (oleju, smalcu, masła) i podsmażyć ją w ten sposób.
Do podsmażonego mięsa dodać cebulkę, oprószyć szczyptą soli i smażyć przez ok. 3-4 minuty, aż cebulka się zeszkli. Tłuszcz wytopiony z mięsa powinien całkowicie wystarczyć na podsmażenie cebuli, jednak znów wszystko zależy od użytego produktu. W przypadku bardzo chudego mięsa można się wspomóc odrobiną dodatkowego tłuszczu.
Gdy mięso i cebula się smażą, kapustę osuszyć, wykroić twarde głąby i poszatkować na kawałeczki wielkości jednego kęsa. Młodej kapusty nie lubię szatkować zbyt drobno, bo jest bardzo delikatna, ale oczywiście wielkość kawałków zależy od Waszych upodobań.
Poszatkowaną kapustę wrzucić na patelnię i przesmażyć przez 2-3 minuty, aż straci na objętości. Dzięki temu kapusta zbiera cały smak z patelni, przesmażenie wydobywa jej naturalną słodycz i taka wstępna obróbka sprawia, że nie trzeba jej osobno podgotowywać.
Całą zawartość patelni (czyli mięso, cebulę i kapustę) przełożyć do dużego garnka, dodać 1 szklankę (250 ml) soku pomidorowego, 2 szklanki (500 ml) wody w temperaturze pokojowej oraz pół łyżeczki soli. Gotować, mieszając regularnie przez ok. 30 minut.
Jeśli lubimy lekko gęsty bigos, pod koniec gotowania można rozrobić 1 płaską łyżkę mąki pszennej z 1 łyżką wody, do mieszanki dodać kilka łyżek gorącej wody z bigosu, aby zahartować mieszankę, wlać ją cienką stróżką do bigosu, cały czas mieszając i gotować wolno ok. 5 min, aż całość zgęstnieje.
Na sam koniec należy posmakować i doprawić sokiem z cytryny i dodatkową solą, jeśli to konieczne (zależy, jak słone mięso zostało wykorzystane). Przed podaniem dodać pęczek posiekanego lub pokrojonego koperku.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 6 porcji, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 porcję

150 kcal, 15 g węglowodanów, 7 g tłuszczu, 10 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz, uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Bigos z młodej kapusty (4 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Schab w sosie cebulowym (6 składników)

Paula | Wilkuchnia — Wed, 20 May 2020 18:41:03 +0000

Delikatny, miękki schab w sosie cebulowym z białym winem i masłem. Pomysł na przepyszny, prosty domowy obiad.

Schab w sosie cebulowym

Kolejna odsłona obiadowego schabu – tym razem schab w pysznym sosie cebulowym na białym winie. Na blogu pojawiły się już przepisy na schab w sosie własnym i schab w sosie musztardowym, a ten niewątpliwie dołącza do grona ulubieńców. Jeśli lubicie karmelizowany smak cebuli w połączeniu z masłem, koniecznie spróbujcie tego sosu. Wspaniale smakuje z ziemniakami, kopytkami i przeróżnymi kaszami.

Dlaczego warto przygotować schab tą metodą?

Sos cebulowy z masłem ma niesamowity smak, który wspaniale zgrywa się z mięsem.
Dzięki dodaniu białego wina, schab szybciej i efektywniej kruszeje podczas duszenia, co zapewnia delikatne, mięciutkie mięso.
Danie nie wymaga wielu przypraw, duszenie cebulki w winie daje całą głębię smaku.
Jeśli nie chcecie używać wina, można podmienić je na większą ilość dobrego bulionu i łyżkę octu winnego, aby zyskać efekt miękkiego, kruchego mięsa.

Składniki na schab w sosie cebulowym

Schab

W tym daniu użyłam schabu wieprzowego, ale sprawdzą się także delikatniejsze, chudsze kawałki mięsa, takie jak polędwica, stek wołowy, a nawet pierś z kurczaka. Jeśli decydujemy się na twardsze kawałki mięsa, trzeba mieć na uwadze, że czas duszenia może się wydłużyć.

Cebula

Ten przepis najlepiej smakuje z użyciem zwykłej, żółtej cebuli lub z białą cebulą cukrową. Można także eksperymentować z cebulą różową lub czerwoną, a nawet dla koloru i smaku podlać ją wytrawnym, czerwonym winem.

Masło klarowane

Używam do tego przepisu masła klarowanego, ponieważ łączy w sobie dwie niesamowite właściwości – maślany smak i wysoki punkt dymienia. Masło klarowane to niemal 100% tłuszcz mleczny, zostało pozbawione białek mleka, więc można je podgrzewać do dużo większych temperatur niż zwykłe masło. Jeśli nie dysponujecie masłem klarowanym, można je podmienić na 2 łyżki dowolnego oleju do smażenia (np. rzepakowego) i 1 łyżkę zwykłego masła.

Białe wino

W tym przepisie sprawdzi się wytrawne lub półwytrawne wino np. Piniot Grigio, Sauvignon Blanc, choć lubię też dodawać wytrawnych win musujących takich jak Prosecco czy Cava. Wielu szefów kuchni zgodnie powtarza, że najlepsze wino do gotowania to takie, które lubimy pić. Niby to oczywiste, ale spotkałam się niejednokrotnie z opinią, że do dań można kupić jakiekolwiek/gorszej jakości wino, bo i tak odparuje podczas gotowania. To fakt, alkohol w dużej części się ulotni, ale cały smak pozostanie w daniu. Ciężko jednoznacznie powiedzieć, które wina będą dobre, bo każdy ma swój smak i swoje zdanie, więc punkt wyjścia pt. jest smaczne do picia, więc będzie smaczne w potrawie, uważam za bardzo trafny :)

Bulion

Bulion do tego dania można przygotować na wiele sposobów. To może być mięsny lub warzywny wywar, rozcieńczony rosół lub bulion z domowej kostki rosołowej. Wybór zależy od Was :)

Mąka

Do tego przepisu użyłam uniwersalnej mąki pszennej w typie 550. Nie polecałabym dodatku mąki pełnoziarnistej w typie 2000, ze względu na grube zmielenie ziaren, sos nie będzie gładki.

Dlaczego przed smażeniem obtaczamy mięso w mące?

Ten zabieg pełni kilka funkcji: po pierwsze, mięso obtoczone w mące i obsmażone traci mniej wilgoci niż mięso smażone bez mącznej otoczki. Po drugie, gotowanie takiego opanierowanego mięsa pozwoli dodatkowo zagęścić sos. Po trzecie, otoczka z mąki podczas gotowania wchłonie wszystkie aromaty z sosu, przez co sprawi, że mięso będzie smaczniejsze. Wreszcie, panierowane i usmażone mięso chętniej i szybciej się rumieni, co oznacza, że szybciej zyskuje smak i aromat.

Schab w sosie cebulowym

Drukuj przepis

Porcje: 4 porcje

Składniki

► schab [400-500 g]
► cebula [ok. 400 g / 4 średnie sztuki]
► masło klarowane [30 g / 3 łyżeczki]
► białe wino [125 ml / 1/2 szklanki]
► bulion [3 szklanki]
► mąka pszenna [35 g / 3 łyżki]

Dodatkowo:
► sól [1 łyżeczka]

Przygotowanie

400-500 g schabu pokroić na kawałki o grubości 2 cm i długości ok. 5 cm, oczyścić z błonek i nakłuć widelcem.
Oprószyć mięso połową łyżeczki soli, posypać 2 łyżkami mąki i dobrze wymieszać.
Na patelni rozgrzać 2 łyżeczki masła, dodać mięso jedną warstwą, aby kawałki nie nachodziły na siebie. Smażyć przez 3-4 minuty z każdej strony, aż schab zacznie brązowieć.
W międzyczasie obrać cebulę i pokroić w piórka.
Zdjąć mięso z patelni, dodać 1 łyżeczkę masła, wrzucić cebulę i smażyć na średnim ogniu, aż zacznie się rumienić. Dodać do cebuli pół łyżeczki soli, wymieszać i smażyć jeszcze przez 1 minutę.
Partiami dolewać pół szklanki białego wina, po każdym dodaniu wymieszać cebulę i smażyć, aż cebula wchłonie wino.
Gdy całe wino się wchłonie, zalać cebulę 3 szklankami bulionu. Dodać schab, wymieszać i dusić pod przykryciem przez ok. 30 min, aż mięso będzie miękkie po przekłuciu widelcem.
Pod koniec wymieszać pozostałą 1 łyżkę mąki pszennej z 2 łyżkami wodę na pastę, dodać 2 łyżki ciepłego płynu z patelni, wlać powstałą mieszankę do sosu, wymieszać energicznie i podgrzewać na małym ogniu, aż sos cebulowy zgęstnieje.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 4 porcji, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 porcję

256 kcal, 9 g węglowodanów, 12 g tłuszczu, 24 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Przechowywanie i mrożenie

Schab przechowywać pod przykryciem do 2-3 dni w lodówce, odgrzewać z odrobiną wody. Można także zamrozić danie w plastikowym woreczku lub pudełku, dzień przed przygotowaniem przełożyć z zamrażalnika do lodówki i kolejnego dnia podgrzać na patelni lub w piekarniku.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Schab w sosie cebulowym (6 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Paprykarz z tuńczyka z kaszą jaglaną (6 składników)

Paula | Wilkuchnia — Fri, 08 May 2020 18:23:43 +0000

Pyszny paprykarz z tuńczyka z kaszą jaglaną i warzywami. Pełny smaku, szybki i prosty do przygotowania.

Paprykarz z tuńczyka

Ciekawa, alternatywna wersja paprykarza, która w składzie zamiast makreli i ryżu ma tuńczyka i kaszę jaglaną. Muszę przyznać, że dla mnie lepszy niż oryginał, delikatniejszy, o lżejszej strukturze. Przepyszny na pełnoziarnistym chlebie lub jako dodatek do świeżych warzyw.

Dlaczego warto przygotować paprykarz z tuńczyka?

To prosty i szybki przepis, idealny do kanapek.
Można podawać go na ciepło lub na zimno.
Szybsza wersja paprykarza – nie trzeba obierać ryby i martwić się o ości.

Składniki na paprykarz z tuńczyka

Kasza jaglana

Do tego przepisu użyłam kaszy jaglanej, ale sprawdzi się także tradycyjnie używany ryż oraz każda kasza o delikatnej strukturze i smaku np. kuskus, drobna kasza jęczmienna.

Olej lub liwa

Sprawdzi się tu oliwa, każdy olej o neutralnym smaku, a także olej ze słoika z suszonymi pomidorami. W razie potrzeby, olej można pominąć i udusić warzywa na wodzie.

Marchewka

To nieodzowny składnik paprykarzu, niektórzy do masy warzywnej dodają także pietruszkę i/lub korzeń selera starte na grubych oczkach.

Cebula

Sprawdzi się cebula zwykła, żółta, biała, cukrowa, czerwona, różowa, szalotka. W razie braku świeżej cebuli, można podmienić ją na 1 płaską łyżeczkę suszonej.

Passata pomidorowa

Używam passaty pomidorowej, można ją jednak podmienić na kilka łyżek koncentratu pomidorowego, szklankę soku pomidorowego lub domowy przecier.

Tuńczyk w oliwie

Wybór tuńczyka będzie tu kluczowy, to on decyduje o smaku całego dania. Polecam tuńczyka w oliwie, lub chociaż w oleju. Tuńczyk w sosie własnym także się sprawdzi, ale sam w sobie jest dość suchy, więc trzeba będzie dodać więcej składników, które sprawiają, że paprykarz jest wilgotny (np. passaty, podlać warzywa odrobiną wody etc.).

Jakie akcesoria przydadzą się do przygotowania?

Do przyrządzenia paprykarza przydadzą się:

patelnia do przesmażenia warzyw
garnek i sitko do przygotowania kaszy jaglanej
nóż szefa kuchni do pokrojenia cebuli
obieraczka i tarka do starcia marchewki

Jak zrobić papykarz z tuńczyka – wskazówki i porady

Ważne jest, aby dobrze przygotować kaszę jaglaną, w innym wypadku może być gorzka i negatywnie wpłynąć na smak paprykarzu. Przed gotowaniem zawsze parzę ją wrzątkiem, a następnie płuczę pod bieżącą wodą, aż woda wypływająca spod kaszy będzie zupełnie czysta. Więcej szczegółów w tym poście.
Zamiast passaty pomidorowej można użyć kilku łyżek koncentratu pomidorowego. Dla ciekawszego smaku, można też zdecydować się na użycie kilku łyżek ajwaru, czerwonego pesto lub zmiksowanych suszonych pomidorów.

Przechowywanie

Przechowywać do 4-5 dni w lodówce, w szczelnie zamkniętym pojemniku. Najlepiej szklanym, np. słoiku, ponieważ paprykarz ma bardzo silny zapach i kolor i po dłuższym przechowywaniu może zniszczyć plastikowe opakowania, barwiąc je i przenikając zapachem ryby.

Paprykarz z tuńczyka (6 składników)

Drukuj przepis

Porcje: ok. 10 porcji / 1 słoik o pojemności 0,5 l Czas: 15 minut

Składniki

► kasza jaglana sucha [100 g / ok. 1/2 szklanki]
► oliwa lub olej [10 g / 1 łyżka]
► marchewka [150 g / 2 szklanki marchwi startej na tarce o grubych oczkach]
► cebula [100 g / 1 sztuka]
► passata pomidorowa [250 g / 1 szklanka]
► tuńczyk w oliwie [170 g / 1 puszka]

Dodatkowo:
► sól [1/2 łyżeczki lub więcej do smaku]
► pieprz [1/3 łyżeczki]
► czosnek [1/2 łyżeczki]
► papryka słodka [1 płaska łyżeczka]
► papryka ostra [1/3 łyżeczki]

Przygotowanie

100 g kaszy jaglanej ugotować na sypko. Można gotować zgodnie z instrukcjami na opakowaniu, ale polecam zerknąć do tego posta, w którym szczegółowo opisuję mój sposób, aby kasza wychodziła pyszna, sypka i bez goryczki.
1 cebulę pokroić w drobną kostkę. 2-3 marchewki obrać i zetrzeć na tarce o grubych oczkach.
Warzywa przesmażyć na łyżce oliwy lub oleju przez ok. 5 minut, na małym ogniu, aż zmiękną.
Gdy marchewka i cebula będą gotowe, wlać na patelnię szklankę passaty pomidorowej i dodać przyprawy. Wymieszać.
Do warzyw dodać ugotowaną kaszę jaglaną oraz 1 puszkę tuńczyka (może być odsączony lub razem z oliwą, w zależności od pożądanej konsystencji).
Paprykarz przechowywać w lodówce, w zamkniętym opakowaniu (najlepiej szklanym, np. w słoiku) do 4-5 dni.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 10 porcji (ok.2-3 płaskie łyżki), ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 z 10 porcji (2-3 płaskie łyżki)

95 kcal, 10 g węglowodanów, 3 g tłuszczu, 6 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Paprykarz z tuńczyka z kaszą jaglaną (6 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Afrykańska zupa orzechowa (7 składników)

Paula | Wilkuchnia — Tue, 21 Apr 2020 17:32:37 +0000

Aromatyczna i kremowa zupa orzechowa z masłem z orzechów arachidowych, pomidorami i ryżem. Pyszny, sycący, wegetariański obiad z niecodziennym połączeniem składników.

Afrykańska zupa orzechowa

Pierwszy raz spotkałam się z tym daniem w afrykańskiej restauracji w Trójmieście parę lat temu. Nigdy w życiu nie wpadłabym na dodanie masła orzechowego do zupy z ryżem. To była dla mnie całkowita abstrakcja! Jednak okazało się, że była to jedna z najpyszniejszych zup, jakie jadłam kiedykolwiek. Kremowa, sycąca, przepysznie łącząca wszystkie niespotykane smaki. Do tego – jak się okazało – naprawdę banalna do przygotowania. Mam nadzieję, że uda mi się przekonać Was do tego kulinarnego połączenia, bo naprawdę warto!

Dlaczego zupa orzechowa jest taka niezwykła?

To danie całkowicie wegańskie. To niewątpliwy plus dla osób, które chcą włączyć do swojego jadłospisu więcej bezmięsnych dań.
Ze względu na dodatek masła orzechowego, zupa jest niesamowicie kremowa i sycąca.
Przepis jest bardzo prosty i poradzi sobie z nim każdy, nawet osoby początkujące.
Poza papryką i cebulą, nie używamy tu żadnych świeżych składników. Co za tym idzie, jest to danie ,,awaryjne”, które przygotujemy w większości ze składników ze spiżarki.

Składniki na afrykańską zupę orzechową

Olej lub klarowane masło

Do tego przepisu nada się świetnie olej o neutralnym smaku np. olej rzepakowy, słonecznikowy, ryżowy, a także olej kokosowy lub masło klarowane. Trzeba mieć na uwadze, że wybór oleju kokosowego i masła wpłynie na smak finalnej zupy. Jeśli decydujemy się na użycie świeżych pomidorów zamiast pomidorów z puszki, warto zdecydować się na dodatek masła (choćby częściowy), który pięknie podbija smak pomidorów.

Papryka czerwona

Ja użyłam tu zwykłej czerwonej papryki, ale sprawdzą się też inne, słodkie odmiany np. podłużna papryka spiczasta. Paprykę czerwoną można podmienić na pomarańczową lub żółtą (zielonej w tej zupie nie polecam), a także całkowicie ominąć, jeśli nie mamy.

Cebula

Sprawdzi się cebula zwykła, żółta, biała, cukrowa, czerwona, różowa, szalotka. W razie braku świeżej cebuli, można podmienić ją na 1 płaską łyżeczkę suszonej.

Pomidory w puszce

Do tego przepisu nadadzą się wszystkie pomidory w puszce bez żadnych dodatków (w całości lub krojone). Można je podmienić na szklankę passaty pomdorowej, wtedy zupa będzie miała intensywniejszy kolor i bardziej gładką konsystencję. W sezonie polecam spróbować z użyciem świeżych pomidorów np. rzymskich, czekoladowych czy malinowych, które przed dodaniem do zupy należy pokroić w drobną kostkę.

Ryż

Do zupy ze zdjęcia używałam ryżu jaśminowego, natomiast sprawdzi się tu każdy rodzaj ryżu. Trzeba jednak zwrócić uwagę na czas gotowania. Ryże pełnoziarniste, dzikie, nieoczyszczone mają czas gotowania wydłużony niemal dwukrotnie (zwykle jest to 35-45 min). Aby skrócić czas gotowania ryżu pełnoziarnistego o mniej więcej połowę, można namoczyć go w zimnej wodzie przez kilka godzin (najlepiej przez noc).

Bulion

Zupę można wykonać na wodzie, choć najlepiej będzie smakowała przygotowana na bulionie. Bulion pozyskujemy dzięki obgotowaniu warzyw z przyprawami, na wolnym ogniu, przez minimum godzinę. Do bulionów warzywnych warto zachowywać resztki warzyw (np. odkrojone końcówki), porządnie wyszorować i mrozić w woreczkach strunowych. Jeśli jednak nie macie czasu i ochoty na przygotowanie bulionu warzywnego, bardzo polecam domowe kostki rosołowe z prawdziwych warzyw i przypraw. Są proste w przygotowaniu i można je trzymać w zamrażalniku w formie kostek lub w szczelnie zakręconym słoiku w lodówce.

Masło orzechowe

Do tego przepisu najlepiej sprawdzi się naturalne masło orzechowe bez żadnych dodatków. W składzie powinny być jedynie orzechy arachidowe. Idealnie byłoby uniknąć dodatku soli i cukru, choć oczywiście w razie potrzeby można użyć masła, do którego akurat mamy dostęp. Miejmy jednak na uwadze, że każdy dodatek do samego masła zmieni smak całej zupy. W oryginalnym przepisie zostało użyte masło z kawałkami orzechów (crunchy), natomiast ja częściej używam gładkiego i obie opcje sprawdzają się świetnie.

Jakie akcesoria przydadzą się do gotowania?

Zupa orzechowa to danie całkowicie jednogarnkowe. Wszystkie etapy przygotowania zupy odbywają się zatem w tym samym garnku, dzięki czemu cały smak zostaje w daniu, no i mamy mniej zmywania ? Co przyda się do ugotowania zupy:

Duży garnek o grubym dnie, z powłoką nieprzywierającą lub głęboka patelnia o wysokich ściankach. Jako, że obsmażamy warzywa w tym samym garnku, w którym będzie gotowała się zupa, zależy nam na nieprzywieralnej powłoce lub grubym dnie. Świetnie sprawdzi się też bardzo głęboka patelnia. Jeśli nie macie dostępu do podobnego sprzętu, warzywa można podsmażyć na osobnej patelni i gotować już w zwykłym garnku.
Szpatułka lub łyżka do mieszania zupy.
Ostry nóż szefa kuchni do pokrojenia warzyw.
Praska do czosnku (jeśli nie ma, można posiekać czosnek drobno ostrym nożem).
Miseczka do wymieszania i zahartowania masła orzechowego.

Jak ugotować dobrą zupę orzechową – wskazówki i porady

Warzywa podczas smażenia należy zeszklić, ale nie można ich spalić. Jeśli cebula czy czosnek nabiorą zbyt ciemnego koloru, zupa może wyjść nieprzyjemnie gorzkawa.
Aby zupa była bardziej sycąca i pełnowartościowa, pod koniec gotowania można dodać do niej puszkę gotowanej ciecierzycy, lub na etapie dodawania surowego ryżu, dodać 2-3 łyżki czerwonej soczewicy i dodatkowe pół szklanki wody. Soczewica dodatkowo zagęści zupę i ugotuje się mniej więcej w tym samym czasie co ryż.
Aby zamienić zupę w danie jednogarnkowe, można podwoić ilość dodanego do dania, suchego ryżu i podczas gotowania często mieszać, aby nie przypalił się do dna garnka. Pod koniec doprawić do smaku (możliwe, że będzie potrzebna dodatkowa sól czy inne przyprawy).
Jeśli chcemy wykorzystać rosół jako bazę (wtedy zupa nie będzie wegetariańska), jak najbardziej można to zrobić, jednak należy rozważyć zmniejszenie ilości masła orzechowego. W zależności od rosołu, zupa może się okazać zbyt tłusta, jeśli nie zmniejszymy proporcji masła. Zaczęłabym od 2 łyżek (40 g) i dodawała masła według własnych potrzeb i smaku.
Danie lub zupę polecam zwieńczyć natką pietruszki lub kolendry i posypać prażonymi orzechami ziemnymi.

Przechowywanie i mrożenie

Zupę przechowywać w szczelnym zamknięciu w lodówce. Polecam używać naczyń metalowych lub szklanych. Dobrze sprawdzi się zwykły garnek z pokrywką czy szklane opakowanie do żywności. Zupa przechowuje się dobrze do 3 dni, jednak trzeba mieć na uwadze, że z każdym dniem ryż w zupie bardziej się rozgotowuje. Jeśli zamierzasz zrobić zupę wcześniej i zależy Ci na ryżu al dente, ugotuj ryż osobno i dodaj do zupy dopiero w momencie podania. Jeśli chcemy zamrozić zupę, także wstrzymałabym się z dodawaniem ryżu. Zakręcona szczelnie może być mrożona przez 2-3 miesiące, natomiast świeżo ugotowany ryż należy dodać w chwili podania.

Przepis inspirowany: All Recipes

Afrykańska zupa orzechowa

Drukuj przepis

Porcje: ok. 1 l zupy / 4 porcje Czas: 1 godzina i 10 min

Składniki

► olej lub masło klarowane [20 g / 2 łyżki]
► papryka czerwona [ok. 240 g / 1 średnia sztuka]
► cebula [ok. 100 g / 1 średnia sztuka]
► czosnek [2 średnie ząbki]
► pomidory w puszce [400 ml / 1 puszka]
► ryż, dowolny [ok. 50 g / 1/4 szklanki]
► masło orzechowe [80-100 g / 4-5 łyżek]

Dodatkowo:
► bulion warzywny/woda [1 l / 4 szklanki]
► sól [1/2 łyżeczki]
► chili [1/4 łyżeczki]
► kmin rzymski [1/3 łyżeczki] – opcjonalnie
► papryka słodka [1/2 łyżeczki] – opcjonalnie

Przygotowanie

Przed przystąpieniem do gotowania, przeczytaj przepis od początku do końca :)
Pokroić w drobną kostkę 1 czerwoną paprykę i 1 cebulę.
Na dno garnka o grubym dnie wlać 1 łyżkę oleju, podgrzać, wrzucić warzywa, oprószyć szczyptą soli i smażyć przez 3-5 min, aż cebula się zeszkli. Pod sam koniec smażenia dodać 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę, smażyć przez kolejne 20-30 sekund.
Do usmażonych warzyw dodać 1 puszkę (400 ml) pomidorów. Jeśli pomidory są w całości, można je rozgnieść dłonią na mniejsze kawałeczki lub rozdrobnić widelcem, uprzednio wylewając zawartość puszki do miski. Dodać kolejną łyżkę oleju i smażyć przez 1-2 minuty.
Do zawartości garnka dodać 1 l bulionu lub wody i przyprawy (sól, chili, kmin rzymski, słodką paprykę) gotować na małym ogniu bez przykrycia przez 30 minut.
Do obgotowanej zupy dosypać 1/4 szklanki suchego ryżu, wymieszać i gotować przez kolejne 20-30 min, do miękkości ryżu.
80-100 g masła orzechowego przełożyć do osobnej miski, dodać kilka łyżek gorącej zupy i rozrobić, do uzyskania jednolitego koloru. Tak zahartowane masło wlać do zupy i mieszać do połączenia. Posmakować i doprawić do smaku.

Notatki

Przeliczniki, jakich używam: 1 szklanka = 250 ml 1 łyżka = 15 ml 1 łyżeczka = 5 ml

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 4 porcji, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 porcję

265 kcal, 22 g węglowodanów, 16 g tłuszczu, 8 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Afrykańska zupa orzechowa (7 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Jednogarnkowy makaron z białą fasolą (7 składników)

Paula | Wilkuchnia — Tue, 24 Mar 2020 17:50:23 +0000

Sycący i pyszny do przygotowania jednogarnkowy makaron z białą fasolą w kremowym sosie. Propozycja na szybki wege obiad.

Jednogarnkowy makaron z białą fasolą

Szybki, sycący, wegetariański obiad, który w naszym domu okazał się hitem. Danie zainspirowane włoskim klasykiem, czyli pasta e fagioli – to gęsta, treściwa zupa, której bazą jest drobny makaron i fasola cannellini. W różnych rejonach przygotowuje się to danie inaczej… Niekiedy z dodatkiem grubo krojonego boczku przesmażanego razem z cebulą, niekiedy w wersji wege. Zamiast boczku zdecydowałam się na dodatek wędzonej papryki, która nadaje daniu charakterystyczny, dymny posmak. Do tego mamy połączenie idealne, czyli rozmaryn, który po prostu uwielbia się z kremową fasolą. Wszystko zanurzone w mocno pomidorowym sosie z dużą ilością parmezanu. To prawdziwe danie jednogarnkowe, bo makaron gotuje się w tym samym garnku, w którym przygotowujemy sos. Użycie fasoli z puszki sprawia, że taki obiad można przygotować ekspresowo, bez wysiłku i bez zbędnych naczyń do zmywania. Same plusy!

Jednogarnkowy makaron z białą fasolą

Drukuj przepis

Porcje: 3 porcje

Składniki

► cebula [100 g / 1 średnia sztuka]
► czosnek [2 średnie ząbki]
► oliwa [20 g / 2 łyżki]
► passata pomidorowa [240 g / 1 szklanka]
► drobny makaron – muszelki, kolanka, małe kokardki, świderki [2 szklanki / 150-200 g zależnie od użytego kształtu]
► parmezan [ok. 50 g / 5-6 łyżek]
► biała fasola [240 g po odsączeniu / 1 puszka]

Dodatkowo:
► woda [2 szklanki / 500 ml]
► rozmaryn [2 gałązki świeżego lub 1/2 łyżeczki suszonego]
► papryka wędzona [1/2 łyżeczki]
► sól [1 łyżeczka + mała szczypta do przesmażenia cebuli]

Przygotowanie

Średniej wielkości cebulę posiekać w drobną kostkę.
Rozgrzać głęboką patelnię o wysokich ściankach lub żeliwny garnek, wlać 2 łyżki oliwy i wrzucić cebulę. Smażyć mieszając przez 2 minuty, aż lekko się zeszkli. Oprószyć małą szczyptą soli, na patelnię dorzucić świeży lub suszony rozmaryn i drobno posiekane lub przeciśnięte przez praskę 2 ząbki czosnku. Smażyć przez dodatkową minutę.
Na patelnię dodać 1 szklankę passaty i 2 szklanki wody. Doprawić 1/2 łyżeczki wędzonej papryki i łyżeczką soli. Wymieszać.
Zawartość patelni przykryć i doprowadzić do wrzenia. Gdy sos zacznie się gotować, dodać 2 szklanki drobnego makaronu.
Dobrze wymieszać, bo zaraz po wrzuceniu wydziela się największa ilość skrobii. Jeśli nie wymieszamy suchego makaronu po wrzuceniu go do sosu, jest duża szansa, że się poskleja i ugotuje się jako przysłowiowa ,,klucha”.
Gotować do momentu, kiedy makaron będzie al dente (w zależności od producenta i wybranego kształtu, ten czas może się różnić).
Pod koniec gotowania dodać 240 g (czyli zawartość jednej puszki) odsączonej i opłukanej fasoli oraz 5-6 łyżek świeżo tartego parmezanu.
Jeśli sos ma być bardziej kremowy, na sam koniec można dodać chlust słodkiej śmietanki, łyżkę mascarpone lub masła. Podawać od razu.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 3 porcji z makaronem widocznym na zdjęciu (2 szklanki=180 g suchego marakonu), ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 porcję

446 kcal, 62 g węglowodanów, 13 g tłuszczu, 18 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

🍝 Inne wegetariańskie dania z makaronem:

Artykuł Jednogarnkowy makaron z białą fasolą (7 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Jogurtowy kurczak tikka masala (7 składników)

Paula | Wilkuchnia — Thu, 27 Feb 2020 17:10:01 +0000

Lekki, delikatny kurczak tikka masala z dodatkiem jogurtu. Aromatyczne danie, uwielbiane przez całą rodzinę.

Jogurtowy kurczak tikka masala (7 składników)

Moja przygoda z kuchnią indyjską z prawdziwego zdarzenia zaczęła się właśnie od tego dania. Kurczak tikka masala to absolutny klasyk! Jeśli lubicie orientalne smaki to ten specjał koniecznie musi znaleźć się w Waszym repertuarze. Choć moja wersja jest trochę lżejsza niż ta tradycyjna, podczas przygotowania trzymam się wielu niezbędnych kroków. Jest to np. marynowanie mięsa w jogurcie z czosnkiem i imbirem, bogaty wachlarz przypraw dodany do sosu czy końcowe zabielanie.

W przeciwieństwie do wersji tradycyjnej, do dania używam piersi z kurczaka. To chudszy, lżejszy w smaku odpowiednik używanych często udek. Mimo wszystko, dzięki marynowaniu w jogurcie, który wspaniale zmiękcza mięso, nawet tak chudziutki kawałek wychodzi soczysty i miękki. Pod koniec, zamiast dodawanej tradycyjnie śmietanki kremówki, dodaję kilka solidnych łyżek kremowego jogurtu. Sos staje się lekki jak chmurka, pełen smaku, lekko kwaskowy, idealnie balansujący dodane wcześniej chili. Dzięki takim zmianom, danie jest mniej ciężkie, pełne smaku i idealne na co dzień :)

Wskazówki

W tradycyjnej wersji tego dania pod koniec zabiela się sos słodką śmietanką. Jeśli nie chcemy używać jogurtu, można sięgnąć do klasyki i użyć śmietanki 30% tłuszczu.
Mięso z piersi kurczaka można podmienić także na pierś z indyka.
Passatę pomidorową można zastąpić pomidorami z puszki zmiksowanymi na gładko lub w drodze wyjątku koncentratem pomidorowym rozrobionym z wodą (ilość do dopasowania wg smaku)
Po dodaniu jogurtu nie należy ponownie wstawiać sosu na palnik, bo może się ściąć i rozwarstwić.

Jogurtowy kurczak tikka masala

Drukuj przepis

Porcje: 4-5 porcji

Składniki

► pierś z kurczaka [ok. 500-600 g]
► pełnotłusty jogurt [250 g / 1 szklanka]
► czosnek [4 ząbki]
► świeży imbir [kawałek ok. 2 cm]
► masło klarowane [20 g / 2 łyżki – można podmienić na neutralny w smaku olej np. rzepakowy]
► cebula [ok. 100 g / 1 średnia sztuka]
► passata pomidorowa [400 g / 1 kartonik]

Dodatkowo:
► garam masala [2 płaskie łyżeczki]
► kumin / kmin rzymski [2 płaskie łyżeczki]
► kurkuma [2 płaskie łyżeczki]
► sól [2 płaskie łyżeczki]
► chili [1 płaska łyżeczka lub do smaku]

Przygotowanie

500-600 g piersi z kurczaka oczyścić i pokroić w kostkę.
W miseczce przygotować marynatę – wymieszać pół szklanki jogurtu z 2 ząbkami czosnku i 1 cm imbiru startymi na bardzo drobnej tarce oraz połową przypraw (1 łyżeczką garam masala, 1 łyżeczką kuminu, 1 łyżeczką kurkumy, 1/2 łyżeczki chili i 1 łyżeczką soli).
Wymieszać mięso z marynatą i odstawić pod przykryciem na ok. godzinę.
Na patelni rozgrzać łyżkę masła klarowanego. Obsmażyć zamarynowanego kurczaka, otrząsając z marynaty przed wrzuceniem na patelnię. Zrumienić mięso z obu stron, zajmie to ok. 5-7 minut. Bardzo pomocne są tu szczypce kuchenne, aby móc łatwo przewracać pojedyncze kawałeczki kurczaka.
Obsmażone mięso zdjąć na talerzyk.
Na tej samej patelni rozgrzać kolejną łyżkę masła. W międzyczasie pokroić cebulę w drobną kostkę.
Cebulę zeszklić na maśle, pod koniec smażenia dodać na patelnię przeciśnięte przez praskę 2 ząbki czosnku i 1 cm imbiru i resztę przypraw (1 łyżeczką garam masala, 1 łyżeczką kuminu, 1 łyżeczką kurkumy, 1/2 łyżeczki chili i 1 łyżeczką soli). Smażyć przez dodatkową minutę.
Zawartość patelni zalać passatą pomidorową i dodatkowo dolać 1/2 szklanki wody. Dodać kurczaka i gotować na małym ogniu przez 10-15 minut, aż sos przejdzie wszystkimi smakami.
Zdjąć patelnię z palnika i dodać pozostałe 1/2 szklanki jogurtu. Wymieszać i podawać z ryżem lub domowymi chlebkami naan.

Przechowywanie i mrożenie

Po przygotowaniu przechowywać w lodówce w szczelnym (najlepiej szklanym) pojemniku. Podgrzać delikatnie (np. w mikrofali), nie doprowadzać do zagotowania. Jeśli chcemy zamrozić sos, można to zrobić przed dodaniem jogurtu, i zabielić go już po rozmrożeniu i podgrzaniu. Taki zamrożony sos należy zużyć do 3 miesięcy.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 1 z 5 porcji, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 1 porcję

196 kcal, 8 g węglowodanów, 7 g tłuszczu, 25 g białka

wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Smacznego!

Artykuł Jogurtowy kurczak tikka masala (7 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.