Kimchi – magiczny składnik koreańskiej kuchni, który z łatwością przygotujesz w domu!

Domowe Kimchi

Kimchi – magiczny składnik kuchni koreańskej, który przez ostatnie lata zyskał sławę na całym świecie. Nic dziwnego, bo smak tej kiszonki jest absolutnie wyjątkowy. W najprostszych słowach można powiedzieć, że to marynowana kiszona kapusta pekińska, ale taki opis byłby jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Choć kimchi najczęściej opisuje się jako jedną z najpopularniejszych przystawek i dodatek do wielu dań, to przede wszystkim tradycyjna, kultywowana od stuleci metoda konserwowania żywności. Koreańczycy do dziś praktykują coroczne, można powiedzieć narodowe, przygotowywanie kimchi na zimę. To tradycja zwana kimjang ma tak ogromną wagę kulturową, że od 2013 r. figuruje na liście niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

W niesamowicie ciekawej książce The Kimchee Cookbook możemy wyczytać, że kimchi idealnie odzwierciedla charakterystyczną cechę kuchni koreańskiej, którą autor zmyślnie określił jako „controlled spoilage”. Bazą większości dań tej kuchni są fermentowane produkty: kimchi, sos sojowy, pasta z fermernowanej soi (doenjang) czy pasta z fermentowanej papryki (gochujang). Posmak, który możemy uzyskać dzięki połączeniu bardzo aromatycznych przypraw i fermentacji sprawia, że charakter dań jest niezwykle unikalny, jedyny w swoim rodzaju.

Większość kultur wykształciła swoje metody przechowywania żywności, które z czasem często przeradzały się w kulinarne specjalności danego regionu. Prawdopodobnie stąd bierze się porównanie do naszych kiszonek – tak ważnych dla polskiej kultury kulinarnej. Pierwsze wzmianki o kimchi pojawiły się w literaturze chińskiej już 3 tys lat temu! Co ciekawe, przed XXVIII w., zanim kapusta pekińska dotarła do Korei, jej rolę dzielnie sprawowała rzodkiew (która do dziś jest jednym z podstawowych składników kimchi).

Składniki kimchi – porozmawiajmy o produktach

Zdaję sobie sprawę, że jeśli lista składników wygląda nieznajomo, wielu czytelników od razu rezygnuje z wykonania przepisu. I nie ma co się dziwić, kto chciałby wymieniać zawartość całej szafki z przyprawami dla ukiszenia dwóch słoików kapusty? Myślę, że w przypadku kimchi pominięcie niektórych składników może niestety skończyć się kiepskim efektem, który zniechęci do dalszych eksperymentów. Jest jednak kilka produktów, które możemy podmienić lub pominąć, zapraszam zatem na subiektywny przegląd składników do kimchi, który (mam nadzieję) ułatwi komponowanie Waszego idealnego przepisu. 🤗

Warzywa

W tym wypadku wrzucam wszystkie warzywa do jednej kategorii, bo są to produkty znane i łatwo dostępne, a większość uwagi chciałabym poświęcić na produkty bardziej ,,egzotyczne” 😀Jedynym problematycznym składnikiem na liście Warzyw może być biała rzodkiew, która nie zawsze jest dostępna. Z mojego doświadczenia – bardzo często byłam w stanie kupić ją w Biedronce i Lidlu, jednak sezonowo znika z półek. W tym wypadku polecam użycie polskiej kalarepy. Ma podobny profil smakowy i – co najważniejsze – podobną konsystencję, co w kimchi jest niezwykle istotne.

Gochugaru, czyli koreańska papryczka chili w płatkach

Gochugaru to chyba jeden z najbardziej ,,kontrowersyjnych” składników kimchi. Jedni bronią jak niepodległości, inni twierdzą, że można podmienić na jakąkolwiek inną odmianę chili i też będzie w porządku. Pozwólcie, że opowiem Wam odrobnę o właściwościach tej (dość niezwykłej) papryczki, abyście sami mogli zdecydować co będzie dla Was najlepszym rozwiązaniem 😎

Ponoć olejki aromatyczne zawarte w papryce szybko jełczeją w temperaturze pokojowej, więc po zakupie gochugaru wiele osób poleca przechowywać zamknięte opakowanie w zamrażalniku, aby przyprawa zachowała swoje właściwości jak najdłużej.

Sos rybny

Jeśli masz wątpliwości co do sosu rybnego w połączeniu z kapustą…. Witam w klubie! Choć na początku miałam mieszane uczucia, kupiłam buteleczkę przy okazji wycieczki po gochugaru i zdecydowałam się mimo wszystko trzymać oryginalnej receptury. Był to strzał w 10! Oczywiście kapusta nie trąci rybą (czego się odrobinkę bałam 😂), ale smak umami jaki rozwija się podczas procesu fermentacji zostaje podbity pod niebiosa!

ALE…

Od kiedy kimchi zostało entuzjastycznie wcielone do grona niepisanych hitów kuchni wegańskiej, okazało się, że można to zrobić inaczej. W oryginalnych recepturach często pojawia się nie tylko sos rybny, ale i kiszone owoce morza! Jeśli jednak zależy nam na wersji roślinnej, sos rybny można zastąpić sosem sojowym.

Mąka ze słodkiego ryżu

Aby kimchi idealnie osnuło się przyprawami, musimy przygotować aromatyczny kleik z przyprawami, który następnie wmasowujemy w kapuściane liście. Bazą kleiku jest mąka ze słodkiego ryżu (chapssalgaru). Użycie tej konkretnej mąki jest bardzo sensowne z kilku powodów. Skoro tradycja kimchi sięga tak daleko, naturalnie tradycyjne przepisy będą zawierały mąkę ryżową, jeden z bazowych składników koreańskiej kuchni. Co więcej, w Korei jest to produkt popularny i łatwo dostępny, poza kimchi wykorzystywany do wielu dań, między innymi popularnych ciasteczek ryżowych.

Czy kupowanie mąki ryżowej jest konieczne do zrobienia dobrego kimchi? W przeciwieństwie do koreańskich płatków chili, mąka ryżowa nie odpowiada za smak ani aromat, używamy jej stosunkowo niewiele i jest jedynie klejem dla reszty składników. W wykorzystanym przeze mnie przepisie, autorka zapewnia, że w roli ,,kleju” sprawdzi się także mąka pszenna, najlepiej tortowa, o niskim typie. Takiej też używałam, gdy nie mogłam dostać mąki ze słodkiego ryżu i kimchi za każdym razem wychodziło rewelacyjne.

Uwaga: produkt dostępny w Polsce jako ,,mąka ryżowa” często używana przez osoby unikające glutenu, nie jest tym samym co mąka ze słodkiego ryżu czy mąka ryżowa kleista. Podobnie jak różne gatunki ryżu mają różne właściwości np. ryż basmati różni się od ryżu do sushi. Oczywiście, możecie przetestować robienie kleiku na zwykłej mące ryżowej, ale efekt może się znacznie różnić. Polecam albo specjalną mąkę ze słodkiego ryżu, albo drobną pszenną, bo właśnie te dwa rodzaje mam przetestowane :) Jeśli chcecie wiedzieć więcej na temat tego  produktu, polecam tę stronę (czyli bloga autorki oryginalnego przepisu).

Jakie akcesoria przydadzą się do przyrządzenia kimchi?

Przygotowanie jest bardzo proste, ale zawiera kilka ważnych etapów. Do przyrządzenia kimchi przydadzą się:

• deska i ostry nóż szefa kuchni do siekania warzyw
• blender ręczny  lub malakser do zmiksowania czosnku, imbiru i cebuli
• mały rondelek do przygotowania kleiku z mąki i cukru
• duża miska, brytfanna lub duży garnek do mieszania kapusty z przyprawami
• słoiki do przechowywania

W jakich pojemnikach kisić – szkło vs. plastik

W wielu oryginalnych źródłach znajdziecie wzmiankę o naczyniach do kiszenia. Tradycyjnie są to kamionkowe lub gliniane garnki, często pięknie zdobione, z pasującą pokrywką. Zakładam jednak, że nie każdy będzie chciał się zdecydować na zakup naczynia specjalnie do kiszenia kimchi. Spotkałam się z wieloma podzielonymi zdaniami na temat materiału do kiszenia – jedni twierdzą, że plastik jest niebezpieczny i uwalnia do kimchi toksyczne substancje, inni kiszą w plastiku przez lata i chwalą sobie takie rozwiązanie, bo pudełka są lekkie i poręczne. Osobiście przygotowuję kimchi w szklanych słoikach. To dla mnie najlepsze, najbardziej praktyczne rozwiązanie. Szkło jest całkowicie bezpieczne, nie przejdzie intensywnym aromatem kiszonki i nie zmieni koloru.

Przygotowanie kimchi krok po kroku

Ile porcji wychodzi z tego przepisu?

Podejrzewam, że takie pytanie pojawi się prędzej czy później, a niesamowicie trudno na nie odpowiedzieć. Kimchi, podobnie jak nasza kiszona kapusta, ma miliony zastosowań i ciężko tu wyliczyć porcje. W zależności od tego czy będziemy ją dodawać do dań, czy wyjadać prosto ze słoika, wystarczy na kilka tygodni do kilku miesięcy. Podałam w przepisie roboczo 2 słoiki o pojemności 1,5 l – według mnie właśnie takie naczynia warto przygotować. Nie oznacza to, że kimchi będzie wypełniało słoiki po brzegi, jak już pisałam, takiego przechowywania warto unikać dla własnej wygody.

Przechowywanie

Po wstępnym czasie kiszenia w temperaturze pokojowej, kimchi przechowywać w lodówce. U mnie jest to zwykle miejsce na drzwiach lodówki lub w szufladzie z warzywami i owocami. Chodzą legendy, że szczelnie zamknięte kimchi przechowywane w chłodzie nie ma daty przydatności, a z czasem jedynie zmienia profil smakowy. U mnie najdłużej stało ok.4-5 miesięcy i cały czas było w świetnej ,,formie”. ☺

Inspirowany przepisem na kimchi z książki Maangchi’s Real Korean Cooking

Domowe kimchi

Drukuj przepis

Porcje: porcja na 2 słoiki o pojemności 1,5 l

Składniki

► kapusta pekińska [ok. 1,5 kg/ 2 średnie sztuki]

► marchewka [ok. 100 g / 2 sztuki]

► biała rzodkiew [ok. 200 g / 1 średnia sztuka]

► mąka z ryżu lub pszenna [10 g / 1 łyżka]

► cukier [12 g / 1 łyżka]

► czosnek [10 ząbków]

► imbir  [kawałek o grubości ok. 2 cm]

► cebula [1/2 małej sztuki]

► gochugaru [50-100 g / 1/2 do 1 całej szklanki]

► sos rybny [60 g / 60 ml / 1/4 szklanki]

Dodatkowo:

► sól [60 g / 3 łyżki]

► woda [250 ml / 1 szklanka]

► cebulka dymka [1 pęczek] – opcjonalnie

Przygotowanie

Solenie

1. 2 średnie główki kapusty oczyścić z brzydkich liści, pokroić na ćwiartki i wykroić twarde części (jak na zdjęciu). Można zostawić liście w całości lub pokroić w duże kawałki lub mniejszą kostkę. Ja zwykle kroję kapustę na średniej wielkości kawałki, aby były gotowe do jedzenia.
2. Kapustę opłukać porządnie pod bieżącą wodą i przełożyć do miski. Zasypać 3 łyżkami soli i wymieszać dokładnie. Tak posoloną kapustę odstawić na 2 godziny. Podczas leżakowania kapusta puści wodę i straci sporo objętości. Aby wspomóc puszczanie soków i upewnić się, że będzie dobrze doprawiona, można przemieszać ją co 30 min.

Marynata i przygotowanie dodatków (w czasie leżakowania kapusty)

1. Marchewkę oraz rzodkiew umyć, obrać i pokroić w słupki. Osobiście kroję na trochę grubsze kawałki, bo wolę bardziej wyczuwalne, chrupiące warzywa, ale mogą to być też cieniutkie paseczki. Jeśli używamy cebulki dymki, pokroić 1 pęczek na grube talarki pod skosem.
2. Do rondelka wlać 1 szklankę (250 ml) wody, dodać 1 łyżkę mąki i podgrzewać na małym ogniu, cały czas mieszając, aż mikstura zgęstnieje. Gdy osiągnie konsystencję przypominającą budyń, dodać 1 łyżkę cukru i wymieszać do rozpuszczenia (ok.1-2 min). Zdjąć z palnika i przestudzić.
3. Do misy malaksera wrzucić 10 ząbków czosnku, 2 cm kawałek imbiru i 1/2 obranej średniej cebuli. Zmiksować na gładką pastę. Można to także zrobić ręcznym blenderem.
4. Połączyć przestudzony kleik z przygotowaną pastą z czosnku, cebuli i imbiru, dodać 60 g sosu rybnego i 50-100 g gochugaru. Ilość użytej papryki zależy od preferencji smakowych. Jeśli uwielbiacie ostre smaki, można dodać nawet więcej niż 100 g. Dla mnie idealna proporcja to ok. 75 g, taka ilość sprawdziła mi się w późniejszym wykorzystaniu kimchi do przeróżnych potraw i jedzenia solo. Niestety, do swojej ulubionej proporcji trzeba dojść metodą prób i błędów, warto zacząć od mniejszej ilości i stopniowo dodawać ostrości.
5. Gotową marynatę wymieszać z pokrojonymi w słupki warzywami. Do mieszania warzyw z marynatą polecam użyć rękawiczek. Moją ulubioną metodą jest przełożenie marynaty na samo dno dużego naczynia, w którym będę mieszać wszystko razem i wrzucenie dodatków na górę.

Płukanie i nacieranie kapusty

1. Po upływie dwóch godzin porządnie wypłukać kapustę z soli. Przełożyć do naczynia z marynatą i warzywami i dobrze wymieszać. Aby marynata dobrze połączyła się z kapustą najlepiej mieszać ją ręcznie, nawet największa łyżka może nie dać tu rady. 😁
2. Gotową kapustę przełożyć do słoików. Ugnieść ją ciano na dnie, aby między liśćmi było jak najmniej powietrza. Słoiki polecam wypełniać maksymalnie do 3/4 wysokości. Gdy rozpoczyna się proces fermentacji, kimchi bardzo intensywnie pracuje i jeśli wypełnimy słoik zbyt obficie, soki zaczną wyciekać górą, a ciśnienie będzie napierać na ścianki, co stwarza dość niebezpieczną sytuację.

Kiszenie

1. Kimchi pozostawić w temperaturze pokojowej w zamkniętym słoiku przez 1-2 dni. Po upływie dwóch dni proces fermentacji powinien być widoczny gołym okiem, kimchi powinno zacząć kwaskowato pachnieć, a jeśli przyciśniemy je łyżką, na powierzchni pojawią się bąble powietrza. Po tym czasie można umieścić je w lodówce, co spowolni fermentację, choć nie zatrzyma jej całkowicie. Kimchi będzie dojrzewać powoli i stopniowo zmieniać swój smak. Gotowe do jedzenia będzie po ok. 7-10 dniach, choć proces fermentacji jest uzależniony od temperatury otoczenia. Oczywiście kimchi jest jadalne już od pierwszego dnia, ale warto poczekać na najlepsze efekty smakowe.

Kalorie i makroskładniki

Kalorie i makroskładniki na 100 g gotowego produktu, ze składników podanych w przepisie, bez żadnych modyfikacji.

Na 100 g

30 kcal, 3,5 g węglowodanów, 0,5 g tłuszczu, 1,5 g białka

*wartości poglądowe i uśrednione, obliczone za pomocą ogólnodostępnych kalkulatorów kalorii. Najdokładniejsze obliczenia wykonasz uwzględniając konkretne, użyte przez siebie produkty.

Jeśli masz jakieś pytania…

Dotyczące tego lub innego przepisu, zostaw je w komentarzu poniżej lub skontaktuj się ze mną na Instagramie lub Facebooku. Jeśli wrzucasz zdjęcia gotowego dania na swój instagramowy profil lub w insta stories, koniecznie oznacz mnie @wilkuchnia oraz dodaj #wilkuchnia ! Przeglądanie Waszych kulinarnych dokonań to dla mnie ogromna radość ?

Smacznego!

Artykuł Domowe kimchi – wszystko, co musisz wiedzieć! pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Bakłażany w sosie sojowym to dość nietypowe danie – nigdy bym nie pomyślała, że tak mi zasmakuje! Przyznam, że bakłażany nie należą do moich ulubionych ulubionych warzyw. Owszem, lubię je czasem, gdy są dobrze przygotowane i wybitnie pasują do reszty produktów… Dlaczego więc zamieszczam na blogu przepis, w którym grają pierwsze skrzypce? Pierwszy raz jadłam to danie w chińskiej restauracji, z polecenia, i naprawdę przepadłam. Jest coś niezwykle pysznego w tych miękkich, soczystych kawałeczkach pokrytych słodko-słonym sosem z nutą imbiru i czosnku. Jeśli macie nieprzyjemne doświadczenia z bakłażanami, koniecznie dajcie im drugą szansę. W tym wypadku można podać je jako wegetariańskie danie główne lub ciekawy dodatek do mięs.

Dlaczego bakłażany bywają gorzkie?

Za gorzki smak bakłażanów odpowiadają związki zwane saponinami. Gromadzą się w miękkiej tkance, która otacza nasionka bakłażana. Im starsze warzywo, tym jest ich więcej. Dlatego starsze, przerośnięte bakłażany mają tendencję do goryczki. Aby się jej pozbyć, warto godzinę przed przygotowaniem posypać bakłażany solą. Sól ,,wyciągnie” z warzywa wodę (bakłażany są bardzo wodniste, ponad 90% objętości), a razem z nią ,,wypłucze” część saponin. Na zakupach warto wybierać te mniejsze, jędrne i lekko twardawe sztuki. Wybierając młode, świeże bakłażany zwiększamy szanse na pyszne danie.

Przepis inspirowany: Omnivore Cookbook

Bakłażany w sosie sojowym

Drukuj przepis

Porcje: 3-4 porcje

Składniki

► bakłażany [3 średnie sztuki / ok. 500-600 g]
► skrobia ziemniaczana [3 płaskie łyżki]
► olej [3-4 łyżki]
► czosnek [3 ząbki]
► imbir [kawałek ok. 2 cm lub 1 płaska łyżka posiekanego]
► sos sojowy [3 łyżki]
► cukier trzcinowy [2 łyżki]

Dodatkowo
► sól

Przygotowanie

1. Bakłażany umyć, osuszyć i pokroić w plastry o grubości ok. 3 cm. Oprószyć solą z obu stron, wyłożyć na desce lub talerzu i zostawić na godzinę.
2. Po upływie tego czasu, osuszyć bakłażany za pomocą ręcznika papierowego. Pokroić na kawałki wielkości dużego kęsa, przełożyć do miski i posypać 2 łyżkami skrobii ziemniaczanej. Wymieszać tak, aby każdy kawałek bakłażana był pokryty cienką warstwą skrobii.
3. Na patelni non-stick rozgrzać olej. Bakłażany smażyć partiami, ponieważ podczas smażenia powinny leżeć na patelni pojedynczą warstwą, najlepiej aby się nie dotykały. Obsmażać ok. 8-10 minut, co jakiś czas mieszając. Po smażeniu powinny być chrupiące z wierzchu i idealnie miękkie w środku. Podczas smażenia, obrać i posiekać czosnek i imbir.
4. Gotowe kawałki bakłażana wyłożyć na talerz. W międzyczasie na tę samą patelnię wrzucić posiekany czosnek i imbir. W zależności od tego ile tłuszczu zostało na patelni, można dolać ok. pół łyżki, jeśli bakłażany wchłonęły uprzednio cały olej. Smażyć przyprawy przez ok. 1-2 minuty ciągle mieszając.
5. W miseczce wymieszać szklankę wody, sos sojowy, cukier i 1 łyżkę skrobii ziemniaczanej. Wlać mieszankę na patelnię i gotować na wolnym ogniu ok 10-15 minut, aż sos zgęstnieje i nabierze głębokiego koloru.
6. Wrzucić bakłażany do gotowego sosu i wymieszać. W razie potrzeby, doprawić szczyptą soli. Podawać na ciepło.

Smacznego!

Artykuł Bakłażany w sosie sojowym (7 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Te pieczone ziemniaki są absolutnie doskonałe! Gruba, chrupiąca skórka skrywa mięciutki, wręcz rozpływający się w ustach środek. Najpierw gotowane w zasadowej wodzie, aby zwiększyć chrupkość. Następnie, pieczone w aromatyzowanym oleju dla niesamowitego smaku. To świetny dodatek do obiadu, ale też fajna imprezowa przekąska. Jeśli szukacie przepisu idealnego, polecam dać mu szansę :)

Chrupiące pieczone ziemniaki

Drukuj przepis

Porcje: ok. 6 porcji

Składniki

► ziemniaki [1 kg]
► olej rzepakowy lub oliwa [50 ml / 5 łyżek]
► soda oczyszczona [1 łyżeczka]

Dodatkowo
► sól
► czosnek [2 ząbki] – opcjonalnie
► rozmaryn świeży lub suszony [1 łyżeczka posiekanego/suszonego] – opcjonalnie

Przygotowanie

1. Ziemniaki obrać i pokroić w kostkę.
2. W garnku zagotować 2 litry wody z płaską łyżeczką sody i płaską łyżeczką soli. Ziemniaki gotować we wrzątku przez 7-10 minut, aż kawałki można będzie przekłuć widelcem.
3. W międzyczasie rozgrzać piekarnik do 200 stopni.
4. Jeśli decydujecie się na wersję z przyprawami, kiedy ziemniaki się gotują należy wrzucić posiekany czosnek i rozmaryn do rondelka. Zalać olejem i podgrzewać na średnim ogniu, aż czosnek zacznie się rumienić.
5. Odsączyć ziemniaki i pozostawić na 2-3 minuty, aż ulotni się większość pary.
6. Olej przelać przez sito (czosnek i rozmaryn nie będą już potrzebne), dodać ziemniaki, szczyptę soli (wg uznania) i wymieszać szpatułką lub łyżką. Zewnętrzna strona ziemniaków zacznie się rozpadać, ale spokojnie, właśnie tak ma być. To ta mazista warstwa zamieni się w pyszną, chrupiącą skórkę.
7. Ziemniaki wyłożyć na blachę z papierem do pieczenia, równą, pojedynczą warstwą, aby kawałki się nie posklejały.
8. Piec w 200 stopniach przez 30-40 mint, mieszając co ok. 10 minut, aby dobrze spiekły się z każdej strony.

Smacznego!

Artykuł Chrupiące pieczone ziemniaki (3 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

W tym roku po raz pierwszy postanowiłam nastawić buraczany zakwas. I zupełnie szczerze, byłam przekonana, że nie ma w tym absolutnie nic trudnego – wrzucamy wszystko do słoika, zalewamy wodą, zakręcamy i za kilka dni można robić pyszny, aromatyczny barszcz. Gdy pokazałam Wam ten buraczkowy projekt na instagramie, dotarły do mnie dziesiątki wiadomości, że już wyrywacie sobie włosy z głowy, bo któryś z kolei zakwas obrasta pleśnią i ląduje w koszu. Że tracicie nadzieję na wigilijny, domowy barszcz, bo przestrzegacie dokładnie wszystkich rad z internetu, a zakwas jak na złość po raz kolejny wyhodował wąsy. Więc, idąc Waszym tropem, zaczęłam czytać…

… i dowiedziałam się, że zrobienie zakwasu jest trudniejsze niż się wydaje.

Buraki muszą być bio, najlepiej ze sprawdzonego źródła, świeżutkie, ledwo co wniesione przez próg. Słoiki sterylne jak w laboratorium. Nie może być zbyt zimno, nie może być zbyt ciepło. Dodawać kromkę chleba, ale jej nie dodawać, a jeśli dodawać to chleb tylko bio, eko. Mieszać kilka razy dziennie, doglądać go, śpiewać i opowiadać baśnie. Spojrzałam na mój zakwas, w zwykłym niewyparzonym słoiku, z kawałkiem chleba (chyba) na zakwasie, z buraków z promocji, które kilka dni leżały na dnie lodówki. I pomyślałam sobie, że nie ma opcji, żeby to się udało i już niebawem będę miała na zakwasie puszysty dywan.

Ale się udało!

Zakwas po kilku dniach był aromatyczny, kwaśny, pyszny, pachniał bosko, bez śladów pleśni, bez dziwnych zmian, powiedziałabym, że wyszedł wręcz idealnie. Zaczęłam więc szukać logicznego wyjaśnienia, w końcu jakieś być musi.

Wystarczy stworzyć dobre warunki?

Wszystkie poszukiwania wskazywały na jeden wniosek – im większa cyrkulacja powietrza, tym zakwas szybciej spleśnieje. Dlaczego? Bakterie kwasu mlekowego, które działają w zakwasie, rozwijają się w środowisku anaerobowym, czyli bez dostępu do tlenu. Pleśń rozwija się w środowisku aerobowym, czyli środowisku tlenowym. Dlatego każdy przepis naciska na ,,schowanie” wszystkich buraków i dodatków pod lustrem wody. Robimy to, aby wytworzyć im bezpieczne, beztlenowe środowisko do kiszenia. Zakręcając lub zamykając słoik, w którym buraki się kiszą, znacznie ograniczamy dopływ tlenu, dzięki czemu zwiększamy swoje szanse na sukces. Jasne, kiedyś Babcie wynosiły zakwasy przyciśnięte talerzem do piwnic i ziemianek, gdzie powietrze jest zastałe. Niestety, teraz trzymamy je w kuchni, gdzie wietrzymy, grzejemy i non stop jest dużo ruchu, więc i zakwas, który dostaje sporo powietrza, pleśnieje szybciej.

Eksperyment

Aby sprawdzić tę teorię w praktyce, z ciekawości zrobiłam mały eksperyment – przygotowałam 4 identyczne słoiki na zakwas. W środku jedynie surowe buraki, czosnek, liść laurowy, ziele angielskie i sól. Jedyna różnica była taka, że każdy ze słoików nakryłam inaczej. Eksperymentem dzieliłam się z Wami na bieżąco na Instagramie.

Wyszłam z założenia, że słoik zakręcony szczelnie nie będzie pleśniał, a ten przykryty ściereczką spleśnieje jako pierwszy. Po 3 dniach różnica była przeogromna! Płyn w zakręconym w słoiku najszybciej zmienił kolor i już po 3 dniach zaczął pachnieć zakwasem.

Słoików praktycznie nie ruszałam, otwierałam je jedynie raz dziennie, aby zobaczyć jak rozwija się sytuacja. Oto jak wyglądały po 7 dniach.

Przykryty luźno ściereczką

Przykryty 2 warstwami tkaniny i przewiązany recepturką

Luźno nakryty zakrętką

Szczelnie zakręcony

Jak widać, w  3 z 4 zakwasów rozwinęła się pleśń. W domowych warunkach nie jest o to trudno. Częstym argumentem za nastawianiem zakwasu w otwartym naczyniu jest to, że ,,zakwas musi oddychać”. Ale skoro wiemy, że kiszenie odbywa się bez udziału tlenu, ,,oddychanie” naprawdę nie jest potrzebne :) Czy można zrobić zakwas w nieszczelnym lub odkrytym naczyniu? Jasne! Jeśli cyrkulacja powietrza nie będzie zbyt duża, a temperatura idealna, wilgotność powietrza perfekcyjna, a i pewnie dałoby się wymienić kilka innych czynników, na które zupełnie nie mamy wpływu. Jeśli kisicie buraki od lat w otwartych słojach czy innych naczyniach to róbcie tak dalej! Ten post jest dla osób, które miały problem z zakwasem. Być może mieszkacie w małym mieszkaniu, być może po raz pierwszy się nie udało… A ta metoda być może komuś pomoże, gdyż absolutnie każdy zasługuje na domowy barszcz na własnym zakwasie :)

Poniżej przepis najprostszy z możliwych, przetestowany już kilka razy.

Najprostszy zakwas buraczany

Drukuj przepis

Porcje: 2 litrowe słoiki

Składniki

► buraki świeże [1 kilogram / 4 spore sztuki]
► czosnek [4 ząbki]
► liść laurowy [4 listki]
► ziele angielskie [4 kulki]

Dodatkowo:
► sól [2 łyżeczki]

Przygotowanie

1. Buraki obrać i pokroić w kawałki lub plasterki.
2. Włożyć do słoików, dodać po 2 liście laurowe, 2 ząbki czosnku i po 2 kulki ziela do każdego słoja.
3. W szklance wody rozpuścić sól. Do każdego słoika wlać połowę szklanki, resztę uzupełnić zimną wodą, aby wszystkie składniki były zakryte.
4. Słoiki zakręcić i odstawić na 5-7 dni. Raz dziennie można na moment odkręcić, żeby wypuścić zgromadzony w kiszonce gaz i zobaczyć, czy wszystko idzie ,,zgodnie z planem” :)
5. Można też przyspieszyć kiszenie dodając łyżkę wody z kiszonych ogórków czy kapusty. Tak wzbogacony zakwas powinien być gotowy w 4-5 dni.

Smacznego!

Artykuł Zakwas z buraków dla początkujących. Skąd ta pleśń? Eksperyment! pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Mój ulubiony coleslaw niesamowicie Was zainteresował, więc nie pozostało mi nic innego, jak podzielić się tym super prostym przepisem na blogu. Przyznam, że w zimowych miesiącach jestem od niego uzależniona. Jest chrupiący, kremowy, kwaskowaty, słony i delikatnie słodki. Nie jest zbyt suchy, ale nie pływa w morzu majonezu. Pasuje do burgerów i domowych fast foodów, ale tak samo idealnie sprawdza się do tradycyjnego polskiego obiadu ze schabowym, rybą czy drobiem. To dobry, bazowy przepis, który warto mieć w swoim przepiśniku :)

Ulubiony coleslaw w 5 minut

Drukuj przepis

Porcje: 4 porcje

Składniki

► biała kapusta [500 g / 1/4 dużej sztuki]
► marchewka [50 g / 1 średnia sztuka]
► cukier puder [1 łyżeczka]
► ocet jabłkowy [1 łyżeczka]
► sok z cytryny [1 łyżeczka]
► majonez [50 g / 2 czubate łyżki]

Dodatkowo:
► sól [1 łyżeczka]
► pieprz [1/2 łyżeczki]

Przygotowanie

1. Kapustę i marchewkę umyć i osuszyć. Najszybszym sposobem robienia tej sałatki jest posiekanie warzyw w malakserze z tarczą-tarką o dużych oczkach. Korzystając z tego urządzenia, faktycznie jesteśmy w stanie przygotować sałatkę w przeciągu kilku minut. Jeśli nie macie takiej możliwości, kapustę można zwyczajnie, drobno posiekać, a marchew zetrzeć na tarce o dużych oczkach.
2. Na dno dużej miski dodać ocet, sok z cytryny i cukier puder. Wymieszać porządnie, aby cukier całkowicie się rozpuścił. Dodać przyprawy oraz majonez i wymieszać ponownie, do powstania jednolitego sosu.
3. Posiekane warzywa wrzucić do miski z sosem i wymieszać dokładnie, aby każda nitka kapusty i marchwi była pokryta sosem.
4. Podawać od razu lub schłodzić w lodówce. Surówka może leżeć w szczelnym pojemniku w lodówce ok. 3 dni.

Notatki

W lżejszej wersji jedną łyżkę majonezu podmieniam na jogurt grecki | Dodatkowo, do surówki można dodać połówkę małej, białej cebuli pokrojonej w cienkie piórka. To smaczna opcja do podania w pierwszym dniu, ale jak dla mnie cebula z czasem zaczyna za bardzo dominować i na następny dzień surówka zbytnio zmienia smak | Cukier puder można podmienić na miód

Smacznego!

Artykuł Ulubiony coleslaw w 5 minut (6 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Chrupiące frytki z batatów

Drukuj przepis

Porcje: 1-2 porcje

Składniki

► bataty [ok. 200 g / 1 średnia sztuka]
► skrobia/mąka ziemniaczana [1 łyżka]
► olej [1 łyżka]

Przygotowanie

1. Bataty obrać i pokroić na cienkie frytki. Moim zdaniem, najlepiej smakują i pieką się frytki cieniutkie i krótkie (jak na zdjęciu, długości powiedzmy połowy standardowego batata). Najlepiej wychodziły mi frytki rozmiaru mniej więcej tych z McDonald’s lub podłużnych mrożonych do piekarnika :) Staram się też, aby frytki były w miarę możliwości w tym samym rozmiarze, wtedy lepiej się pieką.
2. Frytki przekładam do miski, obsypuję łyżką skrobii i mieszam dokładnie dłonią, aby każda frytka była pokryta.
3. Do tak przygotowanych frytek dodaję łyżkę oleju i ponownie mieszam do całkowitego pokrycia.
4. Piekarnik nagrzewam do 200 stopni, wykładam frytki na blaszkę wyłożoną papierem (tak, aby się nie dotykały i nie nakładały na siebie). Piekę przez 20-25 minut, przewracając w połowie pieczenia (czas zależy od Waszego piekarnika i rozmiaru frytek, warto je obserwować, aby się nie przypaliły).
5. Póki gorące oprószyć solą. Przed podaniem lekko przestudzić, w czasie stygnięcia frytki stają się dodatkowo bardziej chrupiące :)

Smacznego!

Artykuł Chrupiące frytki z batatów – pieczone! (3 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Brukselka pieczona z szynką parmeńską

Drukuj przepis

Porcje: 2 Czas: 163 Kalorie: B: 11, T: 9, WW: 7

Składniki

► brukselka [300 g]
► szynka parmeńska (można podmienić na każdą surową, wędzoną wędlinę np. kindziuk, boczek)[50 g]
► oliwa [10 g / 1 łyżka]

Dodatkowo
►sól i pieprz [do smaku]

Przygotowanie

1. Obrać brukselkę z zewnętrznych liści, odciąć końcówki, przeciąć każdą na pół i porządnie opłukać pod bieżącą wodą.
2. Umytą brukselkę umieścić na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Na górę porwać kawałeczki szynki parmeńskiej.
3. Całość skropić oliwą i przyprawić szczyptą soli i świeżo mielonego pieprzu.
4. Piec przez 25 min w piekarniku nagrzanym do 180 stopni.

Smacznego!

Artykuł Brukselka z szynką parmeńską (3 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

,,Skrzydełka'' z kalafiora

Drukuj przepis

Porcje: 5 porcji Czas: 155 Kalorie: B: 8, T: 2, WW: 30

Składniki

► kalafior [1 średnia sztuka]
► mąka pszenna lub ryżowa [ok. 130 g / 1 szklanka]
► mleko [250 ml / 1 szklanka]

Dodatkowo
► woda [125 ml / 1/2 szklanki]
► czosnek granulowany [1 łyżeczka]
► sól [1 łyżeczka]
► papryka słodka [1 łyżeczka]

Składniki na pikantny sos do hot wings
► ketchup [3 łyżki]
► ostry sos np. sriracha [1 łyżka]
► miód [1 łyżka]

Przygotowanie

1. W misce wymieszać mąkę, mleko, wodę i przyprawy na gładką, naleśnikową masę.
2. Kalafiora umyć, oczyścić z liści i podzielić na różyczki.
3. Osuszone kawałki kalafiora obtoczyć w przygotowanej wcześniej masie, strzepnąć nadmiar ciasta o ściankę miski i układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia (tak, aby leżały w jednej warstwie).
4. Piec w 225 stopniach przez 25 minut.
5. Po upływie tego czasu wyjąć skrzydełka i (jeśli lubicie :)) obtoczyć je w sosie. Wstawić do pieca na dodatkowe 5 minut, żeby sos lekko zapiekł się z panierką.
6. Podawać z zimnymi sosami, najlepiej smakują prosto z pieca, ale sprawdzą się też jako zimna przekąska.

Smacznego!

Artykuł ,,Skrzydełka” z kalafiora (3 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Pieczony kalafior z sosem tahini

Drukuj przepis

Porcje: 6 Czas: 100 Kalorie: B: 3, T: 6, WW: 8

Składniki

► kalafior [ok. 900 g / 1 sztuka]
► olej kokosowy [10 g / 1 łyżka]
► tahini [35 g / 3 łyżki]
► sok z cytryny [1 łyżka]

Dodatkowo
► przyprawa do gyrosa [1 łyżka]
► słodka papryka [1 łyżeczka]
► czosnek granulowany [1 łyżeczka]
► chili [1/2 łyżeczki – opcjonalnie]
► sól morska

Przygotowanie

1. Kalafior umyć, oczyścić z liści, wyciąć podstawę i osuszyć.
2. W osobnej misce zmieszać olej kokosowy z przyprawami.
3. Natrzeć kalafior przyprawami i włożyć do naczynia żaroodpornego. Na dno naczynia wlać 1/2 szklanki wody.
4. Piec w 200 stopniach przez 1 godzinę.
5. W czasie pieczenia przygotować sos – zmieszać tahini, sok z cytryny i pół łyżeczki soli i 3 łyżki wody.
6. Podawać na zimno lub gorąco :)

Smacznego!

Artykuł Pieczony kalafior z sosem tahini (4 składniki) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.

Sałatka z pieczonych warzyw z fetą i orzechami

Drukuj przepis

Porcje: 4

Składniki

► papryka [2 sztuki, u mnie żółta i czerwona]
► cukinia [1 średnia sztuka]
► pomidorki koktajlowe [1 gałązka / 15-20 sztuk]
► oliwa [3 łyżki]
► feta [1/2 kostki / ok. 100 g]
► orzechy włoskie [ok. 50 g / garść]

Przygotowanie

1. Warzywa umyć i pokroić: cukinie w talarki lub półksiężyce, paprykę w kostkę, pomidorki przekroić na pół.
2. Wszystkie warzywa przełożyć na blaszkę lub do naczynia żaroodpornego i polać oliwą. Doprawić szczyptą soli i świeżo mielonego pieprzu.
3. Piec w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 40-45 minut.
4. Upieczone warzywa wymieszać z pokruszoną fetą. Na tym etapie doprawić solą do smaku. Opcjonalnie można też dodać kilka kropel świeżego soku z cytryny.
5. Posiekać orzechy i posypać nimi wierzch ,,sałatki”.
6. Podawać na ciepło lub zimno.

Smacznego!

Artykuł Sałatka z pieczonych warzyw z fetą i orzechami (6 składników) pochodzi z serwisu Wilkuchnia.